Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 czerwca 2005 r., określonym jako "wniosek-prośba", którego żądanie zostało doprecyzowane - na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - w piśmie datowanym na dzień 4 sierpnia 2005 r., M. G. zaskarżała do WSA decyzję Wojewody D. z dnia 15 marca 2005 r., Nr [...], w której organ ten orzekł o wymeldowaniu skarżącej z miejsca pobytu stałego w lokalu przy ul. Ś. [...] we W. Zainteresowana wniosła przy tym o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowej skargi.
Postanowieniem z dnia 28 października 2005 r. (sygn. akt: III SA/Wr 286/05) Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia terminu. Odpis tego postanowienia został wysłany skarżącej, na adres przez nią wskazany we wspomnianym już piśmie z dnia 4 sierpnia 2005 r. - ul. Ś. [...] we W. Z adnotacji poczty na kopercie ostatniej przesyłki zawierającej odpis postanowienia Sądu z dnia 28 października 2005 r. wynika, że była ona dwukrotnie awizowana (w dniu 28 grudnia 2005 r. i w dniu 5 stycznia 2006 r., zgodnie z wymogiem przewidzianym w § 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania przez pocztę pism sądowych w postępowaniu cywilnym -Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm. w związku z art. 65 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; przywoływanej dalej - skrótowo - jako "p.p.s.a."), a to dlatego, iż doręczyciel "nie zastał" adresata pod adresem wskazanym na kopercie przesyłki, po czym przesyłkę tę poczta odesłała do Sądu, jako że nie została ona odebrana w terminie przez M. G. W opisanej sytuacji należy przyjąć, że odpis postanowienia WSA z dnia 28 października 2005 r., został skarżącej skutecznie doręczony w dniu 12 stycznia 2006 r., w formie tzw. doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 "p.p.s.a. Godzi się również zauważyć, iż wielokrotnie już powoływane postanowienie WSA z dnia 28 października 2005 r. zostało także skutecznie doręczone: organowi w dniu 9 listopada 2005 r., a zainteresowanemu w sprawie A. B. - w dniu 10 listopada 2005 r.
Skoro żadna ze stron do tej pory nie zaskarżyła postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, postanowienie to stało się prawomocne. To z kolei obligowało Sąd do odrzucenia skargi na opisaną w osnowie decyzję Wojewody Dolnośląskiego, zgodnie z dyspozycją wynikającą z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., jako wniesionej z uchybieniem trzydziestodniowego terminu zakreślonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.