Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2005 r. Wojewoda D. działając na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - stwierdził uchybienie przez M. P. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia 21 lutego 2005 r., znak [...] orzekającej o wymeldowaniu w/w z miejsca pobytu stałego w P. przy ul. O. nr [...] i pozostawił to odwołanie bez rozpatrzenia.
W motywach rozstrzygnięcia wskazano, iż decyzja organu I instancji, została odebrana, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, w dniu 14 marca 2005 r. przez B. P., żonę M. P. Organ kierując się treścią przepisów art. 40 § 1 w związku z art. 43 Kpa, przyjął więc, że skoro decyzja została odebrana za pokwitowaniem przez dorosłego domownika, to doręczono ją stronie.
Jak wywodził organ odwoławczy przepis art. 129 § 2 Kpa przewiduje 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od dnia doręczenia decyzji. Wobec prawidłowego doręczenia stronie decyzji w dniu 14 marca 2005 r. czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 28 marca 2005 r. gdy tymczasem odwołanie strona wniosła za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 29 marca 2005r. tj. z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Zdaniem organu niedotrzymanie terminu powoduje bezskuteczność odwołania i stosownie z art. 134 Kpa należało stwierdzić w drodze postanowienia niedopuszczalność oraz uchybienie terminu do jego wniesienia.
Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem M. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wnosząc o uchylenie postanowienia. Zdaniem skarżącego odwołanie wniósł w ustawowym terminie, gdyż zgodnie z przepisami prawa cywilnego i administracyjnego, jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, to za ostatni dzień terminu uważa się dzień następny. Skoro dzień 28 marca 2005 r. był dniem wolnym od pracy (Poniedziałek Wielkanocny), to ostatni dzień terminu do wniesienia odwołania upływał w dniu 29 marca 2005 r., i w tym dniu zostało złożone odwołanie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. zgodził się z zarzutami skargi i wniósł o rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym, jednocześnie wskazując, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało w wyniku błędnego stwierdzenia, że nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Skarżący nie wyraził zgody na rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym i wniósł o przesłuchanie świadków na okoliczność wniesienia odwołania w terminie.
Mając na względzie treść przepisu art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawę należało skierować do rozpatrzenia na rozprawę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Oceniając zaskarżone postanowienie, w świetle powyżej wskazanych kompetencji, należy stwierdzić, iż narusza ono prawo w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Zasadnicza kwestia rozpatrywanej sprawy sprowadza się do oceny czy nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej, a tym samym czy organ odwoławczy miał podstawy faktyczne do stwierdzenia uchybienia przez M. P. terminu do wniesienia odwołania i pozostawienia go bez rozpatrzenia.
Prawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia będącego przedmiotem skargi stanowią unormowania ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) Na mocy art. 129 § 2 powołanej ustawy, który normuje termin wnoszenia odwołania, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Zatem warunkiem skuteczności czynności procesowej jest zachowanie przez stronę ustawowego terminu. Dopiero gdy organ stwierdzi uchybienie terminu do wniesienia odwołania, stwierdza zgodnie z art. 134 Kpa w drodze postanowienia tę okoliczność.
W myśl art. 57 § 1 jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Z kolei § 4 tego przepisu stanowi, że jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni.
Z sytuacją określoną w § 4 art. 57 Kpa mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. Jak wynika z akt decyzję Burmistrza Miasta P. odebrała w dniu 14 marca 2005 r. B. P., żona skarżącego i od następnego dnia zaczynał biec czternastodniowy termin do wniesienia odwołania. Termin ten przypadał na dzień 28 marca 2005 r., jednak z uwagi na fakt, iż był to Poniedziałek Wielkanocny, a więc dzień wolny od pracy, termin do wniesienia odwołania upływał w dniu następnym to jest 29 marca 2005 r. Skarżący składając odwołanie za pośrednictwem poczty w dniu 29 marca 2005 r. (data stempla pocztowego), zachował zatem ustawowy termin do wniesienia odwołania.
W związku z powyższym, Sąd za słuszne uznał zarzuty skargi i powyższym wyrokiem wyeliminował zaskarżone postanowienie z obrotu prawnego. Zauważyć w tym miejscu wypada, iż organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę także zgodził się z zarzutami skargi, wskazując, że zaskarżone postanowienie wydane zostało w wyniku błędnego stwierdzenia, iż nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Z powołanych względów - na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - uchylono zaskarżone postanowienie. Orzeczenie, co do wykonania postanowienia (pkt II wyroku) zapadło zgodnie z art. 152 w/w ustawy.