Uzasadnienie
UZASADNEINIE
Gmina P. (dalej: wnioskodawca, strona skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "[...]".
Pismem z [...] 2017 r. poinformowano wnioskodawcę, że złożony wniosek nie spełnia wskazanych w tym piśmie kryteriów formalnych ogólnych obligatoryjnych z możliwością dokonania korekty. Jednym z kryteriów, którego nie spełniał złożony wniosek było kryterium nr 7 – Ocena występowania pomocy publicznej/pomoc de minimis. W piśmie tym poinformowano wnioskodawcę, że "przedstawiona dokumentacja aplikacyjna nie pozwala jednoznacznie stwierdzić braku występowania pomocy publicznej. Wnioskodawca nie przedstawił umowy o świadczenie usług publicznych zawartej z operatorem wykonującym w jego imieniu zadania w zakresie lokalnego transportu zbiorowego. Przedstawiony akt wewnętrzny nie mieści się w zakresie szerokiej definicji umowy o świadczenie usług publicznych zawartej w rozporządzeniu nr 1370/2007, nie przedstawiono również statusu zakładu ani odpowiednich aktów prawa wewnętrznego określających szczegółowe zasady świadczenia przez zakład usług publicznych. (...)".
Ponadto organ wskazał, że zgodnie z pkt 2 Regulaminu konkursu w przypadku wystąpienia rekompensaty wnioskodawca zobowiązany jest dołączyć w przypadku zakładu budżetowego - statut zakładu oraz odpowiednie akty prawa wewnętrznego określające szczegółowe zasady świadczenia przez zakład usług publicznych oraz model finansowy wykazujący, iż w wyniku otrzymania przez zakład środków z RPO W[...] rekompensata nie przekroczy dopuszczalnej wysokości, obliczonej zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia 1370/2007. Jeżeli natomiast nie nastąpiło powierzenie zakładowi budżetowemu, do wniosku o dofinansowanie należy dołączyć dokument odzwierciedlający podstawowe założenia aktu wewnętrznego mieszczącego się w szerokiej definicji umowy o świadczenie usług publicznych zawartej w rozporządzeniu 1370/2007 i spełniającego wszystkie wymogi zgodnie z ustawą o publicznym transporcie zbiorowym oraz harmonogramem działań związanych z zawarciem umowy, po zawarciu umowy należy do wniosku o dofinansowanie dołączyć jej kserokopię (...).
W odpowiedzi na powyższe pismo, Wnioskodawca przedłożył skorygowany wniosek wraz ze skorygowanymi załącznikami, który nie zawierał jednak wszystkich niezbędnych elementów.
Dyrektor Wydziału Wdrażania EFRR IZ RPO W[...] pismem z [...] 2017 r. (nr [...]) poinformował wnioskodawcę o negatywnym wyniku oceny formalnej złożonego projektu z powodu niespełnienia obligatoryjnych kryteriów ogólnych formalnych zawartych w Kryteriach wyboru operacji finansowych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. 2014-2020, zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO W[...] tj. "Ocena występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis"
Rozstrzygnięciem z dnia [...] 2017 r., nr [...] Zarząd Województwa D. nie uwzględnił złożonego przez stronę skarżącą protestu od opisanej wyżej negatywnej oceny formalnej projektu.
Odnosząc się do podniesionego w proteście zarzutu, zgodnie z którym "przeprowadzona ocena formalna jest dla wnioskodawcy krzywdząca i zawiera uchybienie o charakterze proceduralnym, gdyż wynika z niewłaściwej interpretacji przez oceniającego zapisów dokumentacji aplikacyjnej z załącznikami oraz, że w razie wątpliwości interpretacyjnych co do zakresu przedsięwzięcia dopuszcza się na etapie oceny merytorycznej możliwość wyjaśnienia/ujednoznacznienia treści budzących wątpliwości oceniającego", organ zauważył, że zarzut ten dotyczy oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie, natomiast projekt został oceniony negatywnie już na etapie oceny formalnej.
W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że w zakresie niespełnienia kryterium "Ocena występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis" pierwszy oceniający stwierdził, iż "wnioskodawca powinien dołączyć model finansowy wyliczenia rekompensaty dla zakładu budżetowego, który zostanie stworzony w roku 2018 i który będzie operatorem publicznego transportu zbiorowego w Gminie P., stanowiący załącznik do Zarządzenia Burmistrza P.." Drugi Oceniający zauważył, że "przedstawiona dokumentacja aplikacyjna nie zawiera odpowiednich zapisów o sposobie wyliczenia rekompensaty, co nie pozwala jednoznacznie stwierdzić czy przyjęty przez Wnioskodawcę poziom dofinansowania jest prawidłowy. Wnioskodawca nie zawarł w przedstawionych projektach dokumentów określających warunki wykonywania usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego wymaganych ustawą, rozporządzeniem oraz wytycznymi, zapisów dotyczących sposobu obliczania rekompensaty.
W związku z powyższym Wnioskodawca nie zastosował się w pełnił do uwag przedstawionych przez IZ RPO W[...], a złożony wniosek o dofinansowanie nie spełnia kryterium nr 7 Ocena występowania pomocy publicznej/pomoc de minimis".
Wnioskodawca w swoim proteście podniósł natomiast, że "uwagi IZ RPO W[...] są błędne, a przedstawione przez Wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie dokumenty są prawidłowe i zawierają wszystkie wymagane informacje pozwalające stwierdzić, że przyjęty poziom dofinansowania jest właściwy. Wnioskodawca wskazał, że utworzony na bazie majątku obecnej jednostki budżetowej samorządowy zakład budżetowy nie będzie przynosił przychodów, gdyż komunikacja zbiorowa jest i będzie bezpłatna, a zakład nie będzie prowadził żadnej innej działalności, z której mógłby uzyskiwać dodatkowe przychody.
Ponadto zauważył, że w sposób wyczerpujący przedstawił wyliczenia rekompensaty w § 5 projektu Zarządzenia Burmistrza, który został przedłożony jako załącznik do skorygowanego wniosku o dofinansowanie. Wnioskodawca powołał się w proteście na pkt 126 Wytycznych w zakresie dofinansowania z programów operacyjnych podmiotów realizujących obowiązek świadczenia usług publicznych w transporcie zbiorowym, który zdaniem Wnioskodawcy wskazuje jakie elementy powinny być brane pod uwagę przy wyliczeniu rekompensaty. Jednocześnie podkreślił, że ze względu na specyfikę funkcjonowania zakładu budżetowego, nie mają zastosowania ppkt c) oraz e) ww. pkt Wytycznych".
Odnosząc się do przedstawionych wyżej zarzutów protestu, organ w zaskarżonym rozstrzygnięciu zauważył, że w piśmie z [...] 2017 r. poinformowano wnioskodawcę, że złożony wniosek nie spełnia wskazanych kryteriów formalnych obligatoryjnych z możliwością dokonania korekty, w tym kryterium nr 7 – Ocena występowania pomocy publicznej/pomoc de minimis. W piśmie tym poinformowano wnioskodawcę w jaki sposób powinien dokonać korekty złożonego wniosku w zakresie tego kryterium. Wnioskodawca nie przedłożył jednak wszystkich niezbędnych elementów wymaganych ustawą o publicznym transporcie zbiorowym, rozporządzeniem 1370/2007 oraz wytycznymi w zakresie dofinansowania z programów operacyjnych podmiotów realizujących obowiązek świadczenia usług publicznych w transporcie zbiorowym.
W ocenie organu w § 5 Zarządzenia Burmistrza nie wskazano w sposób jednoznaczny jak wyliczana będzie rekompensata, w tym jakie parametry będą brane pod uwagę przy jej obliczaniu. Zgodnie natomiast z zapisami rozporządzenia 1370/2007 obowiązkowo w treści umowy powinny zostać ujęte parametry, według których zostanie obliczona rekompensata. Wnioskodawca w § 5 pkt 3-4 projektu Zarządzenia wskazał, iż wysokość świadczenia będzie obliczana na podstawie kosztów operacyjnych związanych ze świadczeniem usług transportu publicznego oraz ilości wozokilometrów zrealizowanych w roku poprzedzającym rok wypłaty świadczenia. Wskazany zapis, w ocenie organu, jest zbyt ogólny, a w treści paragrafu nie ujęto dodatkowych parametrów koniecznych do obliczenia rekompensaty, zgodnie z wymaganiami załącznika nr 1 do rozporządzenia 1370/2007, którego zastosowanie przewiduje również ustawa o publicznym transporcie zbiorowym
Mając na uwadze wszystkie podniesione zarzuty w proteście organ wskazał, że zgodnie z zasadami uzupełnienia wniosku o dofinansowanie określonymi w Regulaminie konkursu dopuszczalne jest jednokrotne dokonanie uzupełnień lub poprawy wniosku, do których Wnioskodawca był wzywany pismem z [...] 2017 r. Ocena formalna projektu Wnioskodawcy została przeprowadzona prawidłowo zgodnie z obowiązującymi zasadami i procedurą.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rozstrzygnięcie protestu Gmina zarzuciła:
- 1) naruszenie prawa polegające na braku rozpoznania przez organ zarzutów zawartych w proteście gminy, a odnoszących się do błędów proceduralnych przy ocenie wniosku Skarżącej i wskazujących, iż w razie wątpliwości interpretacyjnych co do zakresu przedsięwzięcia dopuszcza się na etapie oceny merytorycznej możliwość wyjaśnienia/ujednoznacznienia treści budzących wątpliwości oceniającego. Zasada ta określa, że w przypadku zaistnienia wątpliwości/konieczności uzyskania od wnioskodawcy dodatkowych informacji bądź wyjaśnień, na wniosek osoby oceniającej, IOK może zwrócić się do wnioskodawcy o złożenie wyjaśnień dotyczących wniosku, gdy złożone wyjaśnienia stanowią integralną część wniosku o dofinansowanie;
- 2) błędną ocenę sytuacji prawnej strony skarżącej wynikającej z tej okoliczności, iż gmina świadczy i nadal zamierza świadczyć usługi transportu publicznego bez opłat dla jej użytkowników w kontekście świadczenia usług samodzielnie przez organizatora transportu publicznego zgodnie z Rozporządzeniem 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady;
- 3) pominięcie załącznika do wniosku aplikacyjnego, w którym zawarto arkusz pn. "Kalkulacja rekompensaty" z obliczeniami weryfikującymi wpływ dofinansowania na dopuszczalny możliwy maksymalny poziom rekompensaty, czego brak zarzucał organ.
Wskazując na powyższe naruszenia, strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, a także przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 217, zwana dalej "ustawą").
Zgodnie z art. 61 ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1;
- 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;
- 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.
Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2010 określa ogólne reguły postępowania dotyczące wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wszystkim wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W myśl art. 37 ust. 2 ustawy projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (czyli rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006).
Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektów w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i: 1) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo 2) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy).
Zasadniczy spór w sprawie dotyczył prawidłowości przeprowadzonej oceny formalnej wniosku strony skarżącej w zakresie spełniania przez tenże wniosek obligatoryjnego kryterium oceny formalnej określonego w Kryteriach wyboru projektów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO W[...] uchwałą nr [...] RPO W[...] ze zmianami z dnia [...] 2015 r., a także zgodności przeprowadzonej oceny z Regulaminem konkursu i ze znajdującymi na jego podstawie zastosowanie aktami prawnymi tj. w szczególności z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (Dz. U. UE.L.2007.315.1) oraz z ustawą z 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1440).
Zdaniem organu, wniosek strony skarżącej nie spełniał kryterium oceny formalnej nr 13 (organ błędnie określił to kryterium jako nr 7, jednak z jego opisu bez wątpienia wynikało, że chodzi o kryterium nr 13, a strona nie kwestionowała błędnej numeracji) – "Ocena występowania pomocy publicznej/pomoc de minimis". W ramach tego kryterium weryfikowane jest, czy wnioskodawca prawidłowo zakwalifikował projekt pod kątem występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis oraz czy kwalifikacja projektu jest zgodna z Regulaminem konkursu. Kryterium niespełnione jest jeśli: wnioskodawca nieprawidłowo zakwalifikował projekt pod kątem występowania pomocy publicznej/de minimis; w projekcie występuje pomoc publiczna/pomoc de minimis, a w Regulaminie konkursu wskazano, że nie przewiduje się udzielenia dofinansowania w formie pomocy publicznej/pomocy de minimis. W przypadku projektów objętych pomocą publiczną w ramach tego kryterium będzie weryfikowane, czy projekt nie rozpoczął się przed złożeniem wniosku o dofinansowanie (jeżeli dotyczy).
Jest to kryterium obligatoryjne, jego niespełnienie oznacza odrzucenie wniosku. Istnieje możliwość jednorazowej korekty w zakresie prawidłowości zakwalifikowania projektu pod kątem występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis oraz zgodności projektu z Regulaminem konkursu – co w rozpoznawanej sprawie miało miejsce.
We wniosku o dofinasowanie złożonym przez wnioskodawcę już po korekcie w sekcji A7 – "Charakterystyka projektu wskazano", że wniosek jest objęty pomocą publiczną, a podmiotem realizującym projekt jest gminna samorządowa jednostka organizacyjna. Do wniosku dołączono projekt uchwały w sprawie utworzenia samorządowego zakładu budżetowego oraz projekt zarządzenia Burmistrza P. w sprawie określenia zasad świadczenia usług przez samorządowy zakład budżetowy Przedsiębiorstwo Gospodarki Mieszkaniowej i Komunikacji Miejskiej w P..
Zgodnie z pkt 9 Regulaminu konkursu przed wypełnieniem wniosku należy przeanalizować projekt pod kątem wystąpienia pomocy publicznej. Jeżeli przy realizacji projektu zakłada się występowanie w projekcie zakresu/elementów noszących znamiona pomocy publicznej, to w takiej sytuacji istnieje możliwość realizacji projektów "mieszanych", tzn. objętych w części pomocą publiczną (tj. w zakresie w jakim dot. działalności gospodarczej wnioskodawcy – np. odpłatne udostępnianie), a w części wsparciem niestanowiącym pomocy (tj. w zakresie prowadzonej działalności niegospodarczej). W takich przypadkach wnioskodawca zobowiązany jest przedstawić metodologię wyodrębnienia elementów projektu przyporządkowanych do działalności gospodarczej i niegospodarczej wnioskodawcy. Przykładowo może to być proporcja liczona powierzchnią, wielkością przychodów, wyodrębnienie wydatków. W powyższym przypadku należy pamiętać o konieczności prowadzenia rozdzielnej rachunkowości dla działalności gospodarczej i niegospodarczej – przez cały okres realizacji projektu i okres trwałości.
Konsekwencją niedochowania powyższych warunków w okresie trwałości projektu może być częściowy lub całkowity zwrot dofinansowania. W przypadku stwierdzenia przez wnioskodawcę występowania pomocy publicznej dopuszcza się możliwość zastosowania m.in. rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z 23 października 2007 r. dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady – w odniesieniu do okresu po 3 grudnia 2009 r. oraz wytyczne w zakresie dofinansowania z programów operacyjnych podmiotów realizujących obowiązek świadczenia usług publicznych w transporcie zbiorowym. W uwadze do tego punktu wskazano, że wnioskodawca zobowiązany jest do przedstawienia dokumentacji potwierdzającej zgodność projektu z unijnymi przepisami o pomocy publicznej, w szczególności (jeśli dotyczy) zgodność pomocy publicznej udzielanej ze środków funduszy UE w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych z rynkiem wewnętrznym UE, spełniającej wymogi określone w rozdziale 6 – 7 Wytycznych w zakresie dofinansowania z programów operacyjnych podmiotów realizujących obowiązek świadczenia usług publicznych w transporcie zbiorowym (z wyjątkiem podrozdziału 6.1 Wytycznych).
Z powołanych wyżej przepisów rozporządzenia nr 1370/2007, wytycznych w zakresie dofinansowania z programów operacyjnych podmiotów realizujących obowiązek świadczenia usług publicznych w transporcie zbiorowym, a także ze znajdującej w sprawie zastosowania ustawy o publicznym transporcie drogowym wynika, że wnioskodawca ubiegający się o dofinansowanie zobowiązany jest do obliczenia rekompensaty jako podmiot świadczący usługi transportu publicznego, niezależnie od tego czy przystępuje do konkursu, którego celem jest uzyskanie dofinansowania unijnego, czy też nie. W przypadku zaś ubiegania się o dofinansowanie z budżetu Unii Europejskiej, obowiązany jest do wykazania o jaką kwotę dofinansowania wnioskuje oraz wykazania, czy kwota ta nie przekracza dopuszczalnej wielkości pomocy. Zgodnie z art. 25 ust. 3 pkt 15 ustawy o publicznym transporcie drogowym w umowie, o której mowa w ust. 1 (tj. umowie o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego) określa się w szczególności sposób, w jaki jest obliczana rekompensata.
Stosownie natomiast do art. 25 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie drogowym sposób, o którym mowa w ust. 3 pkt 15, powinien odpowiadać wymaganiom określonym w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007. W myśl art. 4 ust. 1 lit. a i b rozporządzenia nr 1370/2007 umowy o świadczenie usług publicznych oraz zasady ogólne: a) jednoznacznie określają zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych, które musi wypełniać podmiot świadczący usługi publiczne, jak również obszar geograficzny, którego zobowiązania te dotyczą; b) określają z góry, w sposób obiektywny i przejrzysty, (i) parametry, według których obliczane są ewentualne rekompensaty; oraz (ii) rodzaj i zakres wszelkich ewentualnie przyznanych praw wyłącznych - w sposób zapobiegający nadmiernemu poziomowi rekompensaty. W przypadku zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych udzielanych zgodnie z art. 5 ust. 2, 4, 5 i 6 parametry te określane są w taki sposób, aby rekompensata nie mogła przekroczyć kwoty koniecznej do pokrycia wyniku finansowego netto uzyskanego jako rezultat kosztów i przychodów, które powstały podczas realizacji zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z tym przychodów uzyskanych przez podmiot świadczący usługi publiczne z tytułu świadczenia tych usług oraz rozsądnego zysku.
Każda rekompensata wynikająca z zasady ogólnej lub z umowy o świadczenie usług publicznych musi być zgodna z przepisami określonymi w art. 4, bez względu na sposób udzielenia zamówienia. Każda rekompensata, bez względu na jej charakter, wynikająca z umowy zawartej w następstwie udzielonego bezpośrednio zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych zgodnie z art. 5 ust. 2, 4, 5 lub 6 lub wynikająca z zasady ogólnej musi ponadto być zgodna z przepisami określonymi w załączniku (art. 6 ust. 1 rozporządzenia). W załączniku do rozporządzenia zostały określone zasady mające zastosowanie do przyznawania rekompensaty w przypadkach, o których mowa w art. 6 ust. 1.
W rozpoznawanej sprawie, w wyniku oceny formalnej złożonego wniosku, organ w piśmie z dnia [...] 2017 r. szczegółowo poinformował stronę skarżącą, w jaki sposób powinna dokonać korekty wniosku w zakresie kryterium "Ocena występowania pomocy publicznej/pomoc de minimis". Organ wyjaśnił, że złożona dokumentacja aplikacyjna nie pozwala jednoznacznie stwierdzić braku występowania pomocy publicznej. Wnioskodawca nie przedstawił umowy o świadczenie usług publicznych zawartej z operatorem wykonującym w jego imieniu zadania w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, a przedstawiony akt wewnętrzny nie mieści się w zakresie szerokiej definicji umowy o świadczenie usług publicznych zawartej w rozporządzeniu nr 1370/2007, nie dołączył również statutu zakładu, ani odpowiednich aktów prawa wewnętrznego. Organ podkreślił przy tym, że projekt dotyczy m.in. zakupu autobusów miejskich na potrzeby transportu zbiorowego, co związane jest z możliwością wystąpienia w projekcie rekompensaty.
Zauważył dodatkowo, że środki przekazywane przez jednostkę samorządu terytorialnego operatorom w formie rekompensaty stanowią pomoc publiczną w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Organ wskazał, że należy ponownie przeprowadzić test pomocy publicznej oraz przekazać niezbędne dokumenty adekwatnie do statusu podmiotu wykonującego usługę transportu oraz dokonać korekty załączonych do wniosku dokumentów.
Wobec powyższego pisma, strona skarżąca dokonała korekty wniosku dołączając do niego m.in. projekt zarządzenia Burmistrza P. w sprawie określenia zasad świadczenia usług przez samorządowy zakład budżetowy Przedsiębiorstwo Gospodarki Mieszkaniowej i Komunikacji Miejskiej w P.. W § 5 ust. 3 projektu zarządzenia wskazano, że wysokość świadczenia obliczana będzie corocznie na podstawie zestawienia kosztów operacyjnych niezbędnych do świadczenia usług transportu publicznego oraz ilości wozokilometrów zrealizowanych w roku poprzedzającym rok wypłaty świadczenia. Wysokość świadczenia za każdy kilometr w pierwszym roku funkcjonowania Zakładu zostanie obliczona na podstawie kosztów operacyjnych związanych ze świadczeniem usług transportu publicznego przez likwidowaną jednostkę budżetową - Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Komunikacji Miejskiej w P. (§ 5 ust. 4).
Dokonując oceny wniosku o dofinansowanie, po korekcie, organ słusznie zauważył, że przywołany wyżej § 5 projektu zarządzenia jest zbyt ogólny. Nie określono w nim w sposób jednoznaczny jak wyliczana będzie rekompensata i jakie parametry będą brane pod uwagę. W treści tego uregulowania nie ujęto także dodatkowych parametrów koniecznych do obliczenia rekompensaty, stosownie do pkt 2 załącznika do rozporządzenia nr 1370/2007, zgodnie z którym wysokość rekompensaty nie może przekroczyć kwoty odpowiadającej wynikowi finansowemu netto, który równoważny jest sumie wpływów, pozytywnych czy negatywnych, jakie wypełnianie zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych wywiera na koszty i przychody podmiotu świadczącego usługi publiczne. Wpływ ten oceniany jest przez porównanie stanu, w którym zobowiązanie z tytułu świadczenia usług publicznych jest wypełniane, ze stanem, jaki istniałby w przypadku niewypełniania zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych.
Aby obliczyć wynik finansowy netto, właściwy organ kieruje się następującym systemem obliczania: koszty poniesione w związku ze zobowiązaniem z tytułu świadczenia usług publicznych lub pakietem takich zobowiązań nałożonym przez właściwy organ/właściwe organy i zawartym w umowie o świadczenie usług publicznych lub w zasadzie ogólnej, minus wszystkie dodatnie wpływy finansowe wygenerowane na sieci obsługiwanej w ramach danego(-ych) zobowiązania (zobowiązań) z tytułu świadczenia usług publicznych, minus przychody taryfowe i jakiekolwiek inne przychody wygenerowane podczas wypełniania danego zobowiązania lub zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, plus rozsądny zysk, równa się wynik finansowy netto.
W konsekwencji – w ocenie Sądu – organ słusznie przyjął, że w przedłożonym do wniosku o dofinansowanie projekcie zarządzenia nie określono metodologii obliczania rekompensaty i nie przedstawiono modelu finansowego. W konsekwencji niemożliwe było dokonanie oceny, czy przyjęty poziom dofinansowania jest właściwy.
Niezależnie od powyższego należy ponieść, że przedłożone przez stronę skarżącą zarządzenie było jedynie projektem, a więc nie stanowiło obowiązującego aktu i mogło być w każdej chwili zmienione.
Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu pominięcia przez organ załącznika do wniosku zawierającego obliczenia weryfikujące wpływ dofinansowania na dopuszczalny możliwy poziom rekompensaty, podkreślić należy, że w załączniku do rozporządzenia nr 1370/2007 został określony szczegółowo sposób obliczenia rekompensaty, według podanego wzoru. Strona skarżąca w przedłożonym dokumencie nie wskazała sposobu (metodologii) obliczenia rekompensaty według obowiązującego wzoru.
Nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut naruszenia prawa polegający na braku rozpoznania zarzutów odnoszących się do błędów proceduralnych przy ocenie wniosku strony skarżącej. Podkreślić należy, że projekt strony skarżącej został oceniony negatywnie z powodu niespełnienia kryterium oceny formalnej, a zatem nie przeszedł do oceny merytorycznej. Słusznie przy tym zauważył organ w odpowiedzi na skargę, że na etapie oceny formalnej nie wystąpiły żadne wątpliwości interpretacyjne, które wymagały dodatkowych wyjaśnień. Wnioskodawca nie podał bowiem wszystkich danych niezbędnych do obliczenia rekompensaty, a w konsekwencji możliwej wysokości wsparcia w programie.
W podsumowaniu wywodów stwierdzić należy, iż to na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju, a następnie z dokumentacją konkursową i na nim też spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Podawane we wniosku dane, niezależnie od tego czy służą one ocenie formalnej czy merytorycznej, muszą tworzyć zbiór informacji, których wymaga gospodarz konkursu w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów. Udzielane zatem przez wnioskodawcę w dokumentacji konkursowej odpowiedzi niepełne będą wpływały w sposób oczywisty niekorzystnie na punktację danego projektu, a tym samym będą zmniejszały szansę na zakwalifikowanie go do dofinansowania.
Mając powyższe na uwadze, skoro Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów naruszenia przepisów regulujących tryb rozpoznania przedmiotowego wniosku o dofinansowanie, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy należało skargę oddalić.