Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 kwietnia 2021 r. H. B. (skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr I/25/043128096 z dnia 7 lutego 2020 r. w przedmiocie wniosku skarżącego o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy. W dniu 7 lutego 2020 r. organ wydał decyzję o odmowie przyznania renty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, jeśli:
- 1. sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
- 2. nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
- 3. skarga jest wniesiona po terminie;
- 4. sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;
- 5. jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
- 6. jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 §2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego;
- 7. jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzkie sądy administracyjne nie są bowiem właściwe rzeczowo w sprawach dotyczących wymiaru ubezpieczeń społecznych. Przede wszystkim istotne jest, że przepisy prawa, na podstawie których przysługuje prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy uregulowane są w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. 2021, poz. 291 ze zm.) w szczególności w art. 57 i art. 58 tej ustawy.
W każdym przypadku dotyczącym uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy Zakład Ubezpieczeń Społecznych orzeka w drodze decyzji administracyjnej (art. 83 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. 2021 r., poz. 423 ze zm., dalej: u.s.u.s.). Co istotne, postępowanie w zakresie ubezpieczeń społecznych ma charakter hybrydowy. Zgodnie bowiem z art. 83 ust. 2 u.s.u.s. od decyzji o których mowa w art. 83 ust. 1 u.s.u.s. przysługuje odwołanie nie do organu wyższego stopnia lecz do sądu ubezpieczeń społecznych - sądu powszechnego - według zasad uregulowanych w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021, poz. 1805).
Natomiast kontroli sądów administracyjnych podlegają sprawy dotyczące skarg na decyzje w przedmiocie przyznania lub nie przyznania świadczenia w drodze wyjątku oraz skarg na decyzje w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (art. 83 ust. 4 u.s.u.s. w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a.).
Sprawa ze skargi skarżącego nie dotyczy ani przyznania świadczenia w drodze wyjątku, ani umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.
W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga, jako niepodlegająca właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów na podstawie art. art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę.