Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 18 września 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 313/22

Uzasadnienie

1. I. Z. (dalej jako: strona skarżąca, skarżąca) pismem z 3 marca 2022 r. wniosła skargę na czynność Zarządu Powiatu K. w przedmiocie wskazanym w sentencji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Stosownie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W okolicznościach niniejszej sprawy przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu określonym w art. 3 § 2-3 p.p.s.a., albowiem wbrew stanowisku strony, zaskarżony akt jest jedynie pismem informującym o przepisach określających wymagania, jakie muszą spełniać dzieci, które placówka może objąć wnioskowaną dotacją podmiotową.

W realiach niniejszej sprawy Sąd zauważa, że pismem z dnia 18 stycznia 2022 r. Zarząd Powiatu K., poinformował skarżącą, że zgodnie z § 70 ust. 1 Rozporządzenia Ministerstwa Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1606 oraz Dz. U. z 2021 r. poz. 911 i 1599) w sprawie publicznych placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych, ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych oraz placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania (dalej: Rozporządzenie), wychowankami domu wczasów dziecięcych są dzieci i młodzież przebywające w domu wczasów dziecięcych w celu o którym mowa w § 68 ust. 1 Rozporządzenia i niekorzystające z pobytu w domu wczasów dziecięcych w ramach wypoczynku oraz krajoznawstwa i turystyki.

Jednocześnie organ poinformował, że w przypadku ujęcia pobytów o charakterze wypoczynkowym Zarząd Powiatu K. prosi o dokonanie stosownej korekty. Pismo to nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej, nie kształtuje praw czy obowiązków skarżącego, nie stanowi władczego i jednostronnego rozstrzygnięcia, a ma ono wyłącznie charakter informacyjny.

Wobec powyższego nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego i nie może być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi. Skarga na pismo informacyjne jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niepodlegającą kognicji sądu administracyjnego (pkt I sentencji).

O zwrocie wpisu orzeczono w pkt II, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.