Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] ([...[) Dyrektor Izby administracji Skarbowej we W. (Dyrektor IAS, DIAS, organ odwoławczy) na podstawie art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r.. poz. 256 ze zm. dalej k.p.a.) oraz na podstawie art. 17 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2019 r. poz. 1438 ze zm. dalej u.p.e.a., ustawa), po zapoznaniu się z zażaleniem D. P. (strona, skarżący) datowanym na 3 lutego 2020 r. na postanowienie Dyrektora ZUS Oddział w W. z [...] (nr [...]) w sprawie odmówienia umorzenia postępowania egzekucyjnego, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia i w związku z tym zażalenie to pozostawił bez rozpatrzenia.
Do wydania opisanego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym.
Dyrektor Oddziału ZUS w W. jako organ egzekucyjny będący jednocześnie wierzycielem prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec strony w oparciu o tytuły wykonawcze o nr [...],[...] i [...], obejmujące należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od czerwca 2016 r. do lipca 2016 r. Tytuły wykonawcze wraz z zawiadomieniami o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego wysłane zostały na adres strony tj. D., ul. [...] i doręczone 23 grudnia 2019 r.
W dniu 3 stycznia 2020 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. wpłynęły, nadane przez stronę w Urzędzie Pocztowym w D. 30 grudnia 2019 r., zarzuty w sprawie prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 pkt 6 i 7 u.p.e.a. W treści pisma strona wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego i wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.
Dyrektor Oddziału ZUS w W. w dniu [...] wydał postanowienia:
- - nr [...] w sprawie nie uznania zarzutów,
- - nr [...] o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Oba postanowienia zostały stronie doręczone 28 stycznia 2020 r.
W dniu 18 lutego 2020 r. na podstawie kontaktu klienta nieuwierzytelnionego drogą elektroniczną wpłynęło zażalenie (datowane na 3 lutego 2020 r.) na postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zażalenie nie było podpisane przez stronę.
Wobec powyższego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. wezwał stronę do uzupełnienia tego braku. Jednocześnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. wezwał również stronę do udzielenia informacji o okolicznościach wniesienia zażalenia do Dyrektora ZUS Oddział we W.. Strona została też poproszona o ewentualne przekazanie wydruków lub kserokopii dokumentów to potwierdzających. Wezwanie zostało doręczone stronie 25 marca 2020 r. Pismem z 27 marca 2020 r. strona uzupełniła swoje zażalenie o wymagany podpis. Przekazując podpisane zażalenie strona nie odniosła się do okoliczności wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora ZUS Oddział we W..
W dniu [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. postanowieniem nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia i w związku z tym pozostawił zażalenie na postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego bez rozpatrzenia.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:
- - art. 6 k.p.a. poprzez działanie bez podstawy prawnej,
- - art. 7 k.p.a. poprzez działanie w sprzeczności z zasadą prawdy obiektywnej, do czego zobowiązane są organy administracji publicznej, i niewykazanie przez organ uchybienia terminu,
- - art. 77 § 1 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia bez rozpatrzenia całości materiału dowodowego,
- - art. 134 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy nie doszło do uchybienia terminu.
Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zasądzenie od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skarżący uzasadnił swoje zarzuty.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do obowiązującego, od dnia 15 sierpnia 2015 r., nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej p.p.s.a.) Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a. Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Oceniając zaskarżone postanowienie organu odwoławczego z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania jest skarga na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. ([...]) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora Oddziału ZUS w W. z [...] ([...]) w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego.
Zgodnie z przepisem art. 17 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia, zatem, na postanowienie Dyrektora Oddziału ZUS w W. przysługiwało zażalenie.
Zgodnie z dokumentami przedłożonymi do akt administracyjnych sprawy postanowienie Dyrektora Oddział u ZUS w W. z [...] zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 stycznia 2020 r. Fakt ten jest niewątpliwy, gdyż w aktach administracyjnych sprawy znajduje się potwierdzenie dowodu doręczenia przedmiotowego postanowienia do rąk skarżącego, o czym świadczy jego podpis. Nadto trzeba wskazać, że w postanowieniu z [...] Dyrektor Oddziału zawarł pouczenie o prawie wniesienia zażalenia za pośrednictwem organu I instancji w terminie 7 dni od dnia doręczenia przedmiotowego postanowienia.
Zgodnie z art. 18 u.p.e.a. jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
W myśl art. 57 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Należy zatem wskazać, że termin do wniesienia zażalenia od postanowienia Dyrektora ZUS Oddziału w W. z [...] (doręczonego 28 stycznia 2020r.) upływał z dniem 4 lutego 2020 r., natomiast skierowane przez skarżącego niepodpisane zażalenie (datowane na 3 lutego 2020 r.) na ww. postanowienie zostało przekazane w dniu 18 lutego 2020 r. za pomocą kontaktu klienta nieuwierzytelnionego drogą elektroniczną do Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W., czyli z uchybieniem terminowi wskazanemu w art. 17 §1 u.p.e.a.
Nie uszło uwadze Sądu, że Dyrektor IAS wzywając skarżącego do podpisania zażalenie wezwał go również o przekazanie informacji co do sposobu wniesienia spornego zażalenia i udzielenie informacji o okolicznościach w jakiej formie (papierowo, elektronicznie) i kiedy wniósł swoje pismo. Skarżący nie odniósł się do tego wezwania. Tym samym, zdaniem Sądu, skarżący w żaden sposób nie udowodnił, że zachował siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia.
W tej sytuacji, w ocenie Sądu trzeba uznać, że organ odwoławczy prawidłowo w oparciu o art. 134 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. i w związku z art. 18 u.p.e.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z [...] o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Sąd rozpoznając niniejszą sprawę na podstawie akt postępowania administracyjnego stwierdził, że w badanym postępowaniu nie doszło do naruszenia art. 6 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, ani art. 77 § 1 k.p.a., w myśl którego organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy oraz art. 7 k.p.a. podkreślającego zasadę prawdy obiektywnej, zasadę uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli.
Sąd stwierdził ponadto, że rozpatrzenie zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa.
Podsumowując należy wskazać, że przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonego postanowienia wykazała, że jest ono zgodne z prawem. W ocenie Sądu, organ odwoławczy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych oraz prawidłowo zastosował przepisy prawa. W trakcie prowadzonego postępowania nie doszło do naruszenia obowiązujących zasad i przepisów postępowania.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.