Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]. J. C. S. wniósł skargę na działanie Wójta Gminy B. w przedmiocie podejmowania działań w imieniu Samodzielnego Publicznego Zakładu Ambulatoryjnego Opieki Zdrowotnej w B. polegających na "działaniu organu Wojewódzkiego Publicznego Szpitala w J. G. tj. pana M. B. w imieniu Samodzielnego Publicznego Zakładu Ambulatoryjnej Opieki Zdrowotnej w B., którego Rada Gminy jest organem założycielskim".
W piśmie z dnia [...] skarżący "przedstawił naruszenie prawa bądź interesu prawnego" wskazując, że "naruszenie prawa będące przedmiotem skargi to m.in.: naruszenie Konstytucji RP, Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa), Kodeksu cywilnego (Kc), Kodeksu pracy (Kp), ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o zakładach opieki zdrowotnej (zoz) i opartego na jej podstawie statutu Samodzielnego Publicznego Zakładu Ambulatoryjnej Opieki Zdrowotnej (SPZAZOZ w B.), bezwzględnie wiążących zasad prawa administracyjnego (publicznego) mających bezpośredni wpływ na jego sytuację i interes prawny".
Nadto skarżący wskazał, na "naruszenie interesu prawnego (uprawnienia i obowiązku) pełnienia funkcji organu (dyrektora) SPZAOZ w B. i działania w jego imieniu wynikający min. z Kc, Kp, ustawy o zakładach opieki zdrowotnej (zoz) i opartego na jej podstawie statutu Samodzielnego Publicznego Zakładu Ambulatoryjnej Opieki Zdrowotnej (SPZAOZ w B.) i innych ustaw prawa administracyjnego (publicznego) mających bezpośredni wpływ na jego sytuację i interes prawny".
W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wniósł o oddalenie skargi ewentualnie o jej odrzucenie z uwagi na brak "interesu prawnego" skarżącego.
Zarządzeniem z dnia [...] wezwano skarżącego do oświadczenia i wykazania, czy i w jakiej dacie wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa oraz przesłania kserokopii tego wezwania wraz z odpowiedzią organu – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).
Przesyłkę zawierającą niniejsze wezwanie awizowano dwukrotnie, pierwotnie w dniu 16 grudnia 2008 r., a następnie powtórnie w dniu 24 grudnia 2008 r. i pozostawiono w urzędzie pocztowym na okres siedmiu dni, o czym umieszczono zawiadomienie dla adresata w skrzynce oddawczej. Wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, w oparciu o art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uznano ją za doręczoną z dniem 31 grudnia 2008 r., przy czym odpowiedź na wezwanie Sądu nie została udzielona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (m.in. na uchwały organów administracji publicznej), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Sąd aby ustalić, czy skarżący wniósł skargę z zachowaniem trybu określonego art. 52 § 3 p.p.s.a., zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2008 r. wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia i wykazania, czy i w jakiej dacie wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa oraz przesłania kserokopii tego wezwania wraz z odpowiedzią organu – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Niniejsze zarządzenie zostało – w trybie art. 73 p.p.s.a. - skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 31 grudnia 2008 r.
Wobec braku odpowiedzi skarżącego na wezwanie Sądu i na podstawie akt sprawy Sąd doszedł do przekonania, że skarżący wniósł skargę do Sądu bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji zatem skargę należało uznać za niedopuszczalną i jako taką odrzucić na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd natomiast orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., co znalazło wyraz w pkt. II sentencji postanowienia.
Na marginesie niniejszej sprawy wskazać należy, że podjęte w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie (odrzucenie skargi) nie wywoła de facto negatywnych dla skarżącego skutków, albowiem przed tutejszym Sądem zawisła i oczekuje na merytoryczne rozpoznanie sprawa o sygn. akt III SA/Wr 318/08 w przedmiocie powołania M. B. na funkcję organu Samodzielnego Publicznego Zakładu Ambulatoryjnego Opieki Zdrowotnej w B.