Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a.), poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez notariusza kserokopii odpisu z KRS. Ponadto stronę skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego do skargi.
Zarządzenia, o których mowa, zostały skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu [...] r. Z akt sprawy wynika, że choć strona skarżącego uiściła wpis od skargi, to nie uzupełniła jednak pozostałego jej braku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Według art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, przy czym przewidziany, siedmiodniowy termin jest terminem ustawowym, a zatem nie może być przez przewodniczącego skracany, ani przedłużany (postanowienie SN z dnia 20 stycznia 1967 r., I CZ 149/66, OSNCP 1967, Nr 9, poz. 158).
W niniejszej sprawie termin zakreślony do uzupełnienia braku formalnego skargi – w postaci złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez notariusza kserokopii odpisu z KRS - upłynął bezskutecznie z końcem dnia [...]r. (środa). Skoro zaś brak ten nie został usunięty, skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie wcześniej przywołanych przepisów.
Z kolei orzeczenie w zakresie kosztów (pkt II sentencji) znajduje uzasadnienie w uregulowaniu art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.