Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony w dniu 2 lipca 2008 r. adwokat L. S., któremu skarżąca udzieliła stosownego pełnomocnictwa.
W wyroku z dnia 7 listopada 2008 r. Sąd zasądził na rzecz pełnomocnika skarżącej koszty zastępstwa prawnego w wysokości 292, 80 zł oraz 17 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Pełnomocnik skarżącej wraz z odpowiedzią na skargę kasacyjną pismem z dnia 3 marca 2009 r. wniósł o zasądzenie "taryfowych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu". W piśmie z dnia 19 lutego 2010 r. pełnomocnik ponowił swój wniosek w tym zakresie.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 146, 40 zł (kwota ta zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" zd. pierwsze w zw. z pkt 1 lit. "c" oraz w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.