Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...]., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza J. Z. z dnia [...]., nr [...] (pkt I wyroku), zasądził od Wojewody [...] na rzecz skarżącej kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt II wyroku) i stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu (pkt III wyroku). Wyrok ten jest prawomocny od dnia 8 lutego 2008 r.
Pismem z dnia [...] skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, wniosła o nadanie klauzuli wykonalności wskazanemu wyżej wyrokowi, przyznanie wynagrodzenia związanego z nadaniem klauzuli wykonalności i doręczenie tytułu wykonawczego obejmującego wypis tego wyroku wraz z klauzulą wykonalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 169 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne stwierdzają jedynie prawomocność orzeczeń, przy czym wojewódzki sąd administracyjny może stwierdzić jedynie prawomocność swojego orzeczenia, czyli w niniejszej sprawie – wyroku z dnia 18 grudnia 2007 r., co nastąpiło w dniu [...].
Wskazać należy, że orzeczenia sądów administracyjnych w części dotyczącej przedmiotu zaskarżenia podlegają wykonaniu na zasadach określonych w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 154 § 1 tej ustawy, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, sąd na wniosek strony może wymierzyć temu organowi grzywnę.
Zasada ta jednak nie dotyczy niewykonania orzeczenia w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych. Niewykonanie orzeczenia w tej części nie oznacza bezczynności organu administracyjnego, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. ponieważ w takiej sytuacji nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej (np. wszczęcia postępowania administracyjnego, wydania aktu itp.) zastrzeżonych prawem do jego właściwości, lecz powstaje pomiędzy organem a osobą, na której rzecz orzeczono zwrot kosztów sądowych, cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, a strona wierzycielem. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w części dotyczącej zasądzonych na rzecz strony kosztów (w tym kosztów sądowych) odbywa się w drodze egzekucji sądowej zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez sąd prawomocności orzeczenia w myśl art. 169 p.p.s.a. Wyrok taki stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym.
W myśl natomiast art. 781 § 2 k.p.c. tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Po nadaniu klauzuli wykonalności wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł wykonawczy, podlegający (we wskazanej części) wykonaniu przez komornika sądowego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 marca 2004 r., SA/Sz 2291/03, ONSAiWSA 2005/6/123).
Powyższe prowadzi do wniosku, że możliwość nadania klauzuli wykonalności dotyczy tylko zawartego w wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów, przy czym właściwym w tym zakresie – zgodnie z art. 781 § 2 k.p.c. – jest sąd rejonowy. W pozostałym zakresie wyrok podlega wykonaniu na zasadach określonych w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, natomiast przepisy tej ustawy nie przewidują możliwości nadania wyrokowi klauzuli wykonalności.
W konsekwencji zatem wniosek, w którym skarżąca domagała się nadania klauzuli wykonalności wyrokowi uchylającemu zaskarżoną decyzję i zasądzającemu na jej rzecz koszty postępowania, należało – w zakresie dotyczącym nadania klauzuli wykonalności orzeczeniu o kosztach postępowania – odrzucić jako nienależący do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.), w pozostałej części wniosek ten podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny (art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.)