Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., odrzucające skargę.
Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik strony – [...] J T G, wywiódł od powyższego orzeczenia zażalenie. Do zażalenia nie został dołączony dowód opłacenia wpisu sądowego od wniesionego środka zaskarżenia, właściwa opłata sądowa nie została także zaksięgowana na rachunku bankowym Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismami takimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast stosownie do treści art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, przy czym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej (art. 221 p.p.s.a.).
Stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych jest stały i wynosi 100 zł.
Z akt sprawy wynika, iż od zażalenia wniesionego przez pełnomocnika skarżącego – [...] J T G - nie została uiszczona należna kwota wpisu stałego, a tym samym uchybiono wymogowi ustanowionemu dla pism wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego – z racji jego zawodowej znajomości regulacji postępowania sądowoadministracyjnego – oczekuje się realizacji dyspozycji wyrażonych w stosownych przepisach prawa procesowego, bez konieczności wzywania do uzupełnienia braków, wynikających z niezastosowania odpowiednich regulacji. Wobec dyspozycji art. 221 p.p.s.a., Sąd zobowiązany był – zgodnie z tym przepisem, w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. – odrzucić zażalenie.