Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 30 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 342/14

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] maja 2014 r. skarżący wniósł skargę na upomnienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych płatności w ramach wsparcia bezpośredniego

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi było upomnienie wzywające do uregulowania nienależnie pobranych płatności, które stanowi dopiero warunek prawidłowego wszczęcia egzekucji administracyjnej. Z art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 229, poz. 1954 r. ze zm.) wynika, że egzekucja administracyjna może być wszczęta jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Z przepisu tego wynika, że upomnienie jest czynnością poprzedzającą postępowanie egzekucyjne, na które nie przysługuje zażalenie.

Analiza powołanych przepisów prowadzi zatem do wniosku, że upomnienie będące przedmiotem skargi, nie podlegało zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Pismo to nie należy bowiem do kategorii aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które to akty i czynności podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skoro zatem przedmiotowa skarga nie dotyczyła żadnej ze wskazanych wyżej form działalności administracji publicznej, ani też bezczynność organów, to tym samym należało skargę odrzucić na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.