Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r., w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu składek nieopłaconych za pracowników zatrudnionych w Spółce z o.o. "A".
Pismem z dnia [...] r., skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na niniejszą decyzję, zaś pismem z dnia [...] r., wniósł o wstrzymanie "prowadzonej wobec niego egzekucji".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji lub postanowienia może nastąpić na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.
Powyższe przesłanki nie zachodzą w niniejszej sprawie przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji, bowiem przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 216).
Tym samym wstrzymanie wykonania dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż do wykonania nie kwalifikują się wszelkie odmowne akty administracyjne, ponieważ nie mają one przedmiotu, który mógłby podlegać wykonaniu.
W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja – jako odmowny akt administracyjny - należy do tej kategorii aktów prawnych, które nie posiadają przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania.
Mając na uwadze powyższe, na postawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.