Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. "A" sp. z o.o. (zwana dalej jako strona skarżąca) wniosła skargę na opisaną w osnowie niniejszego orzeczenia uchwałę Rady Miasta D. W odpowiedzi na skargę Gmina wniosła o odrzucenie skargi w całości z uwagi na fakt, że strona skarżąca skierowała skargę przed otrzymaniem odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie za art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 pkt 1 – 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Artykuł 3 § 2 pkt 1 przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego również bezczynności organów we wcześniej określonych przypadkach.
Artykuł 52 § 1 p.p.s.a. ustanawia natomiast zasadę, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Artykuł 52 § 2 p.p.s.a. określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jedynie jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
W przypadku skarg na uchwały podjęte przez organ gminy, szczególny tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego na taką uchwałę przewiduje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm. zwanej dalej jako u.s.g.), ustanawiający wymóg bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa – organu, który podjął kwestionowaną uchwałę, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
Oznacza to, że wezwanie do usunięcia naruszenia jest warunkiem formalnym niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi na akty normatywne stanowione przez organy samorządowe.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca skierowała co prawda do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak nie zachowała terminów, od których ustawodawca uzależnił dopuszczalność skargi.
Jak wynika z akt administracyjnych wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ otrzymał w dniu [...]r. Termin do udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa upływał zatem w dniu [...] r. (art. 35 § 3 k.p.a. w zw. z art. 101 ust. 3 u.s.g. i w zw. z art. 57 § 4 k.p.a.). Strona skarżąca odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (skierowaną przez organ w dniu [...] r.) otrzymała w dniu[...] r. Skarga – jak wynika z prezentaty na jej odpisie – wpłynęła do organu w dniu [...] r., a zatem w ostatnim dniu terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Początkiem terminu do wniesienia skargi przewidzianej w art. 101 u.s.g. w przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest dzień następny po otrzymaniu odpowiedzi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 3 października 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 482/08, LEX 50417).
Skargę skierowaną przed tym terminem należy zatem uznać za przedwczesną, a jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.