Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować – między innymi – zaistniałe w wyroku niedokładności. Sprostowania sąd może dokonać postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym – art. 156 § 2 p.p.s.a.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe lub niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10).
Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż formułując w dniu 4 października 2012 r. sentencję wyroku, skład orzekający pominął oznaczenie przedmiotu zaskarżonej uchwały. Z uwagi na to oczywiste przeoczenie, należało w tym zakresie sprostować sentencję wyroku.
W związku z tym na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.