Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 maja 2008 r. pełnomocnik T. K. – adw. J. T. - wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W..
W uzasadnieniu skargi, pełnomocnik skarżącego powołując się na szczególnie ważny interes strony, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując jedynie lakonicznie na brak wolnych środków finansowych pozwalających na natychmiastowe uiszczenie w całości ustalonych w decyzji pierwszoinstancyjnej należności celnych i podatkowych. Nadto podniósł, że skarżący ma na utrzymaniu rodzinę składającą się z "trzech członków (w tym trzymiesięczne dziecko)", a zatem natychmiastowa wykonalność zaskarżonej decyzji na łączną kwotę 7.569 zł wraz z odsetkami, może spowodować utratę płynności finansowej i stanowić będzie poważne zagrożenie dla bytu materialnego jego rodziny".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, które zachowało aktualność w obecnym stanie prawnym, ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałaby wzruszony.
W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Nadto instytucja przewidziana w art. 61 § 3
Sygn. akt III SA/Wr 370/08 powołanej ustawy ma charakter szczególny, jako zasadę przyjmuje się bowiem to, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu.
Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji pozwala na uniknięcie wywołania po stronie podatnika niekorzystnych skutków decyzji w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowo-administracyjne. Wyżej powołane uregulowanie uzależnia zastosowanie wobec zaskarżonego rozstrzygnięcia reżimu suspensywności od zaistnienia niebezpieczeństwa wystąpienia ustawowo określonych skutków.
W niniejszej sprawie Sąd nie dostrzegł przesłanki z powołanego powyżej przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie pełnomocnik skarżącego powołał się na niebezpieczeństwo wyrządzenia - na skutek wykonania zaskarżonego aktu - szkody w postaci "możliwości utraty przez skarżącego płynności finansowej oraz poważnego zagrożenia dla bytu materialnego jego rodziny" aczkolwiek nie przedstawił sytuacji materialnej skarżącego w sposób pozwalający na ocenę, czy skutek ten może rzeczywiście po jego stronie zaistnieć, uniemożliwiając tym samym Sądowi ustalenie w sposób niebudzący wątpliwości, czy takie niebezpieczeństwo rzeczywiście może powstać.
Podkreślenia wymaga fakt, iż postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, w której to sam pełnomocnik skarżącego wskazał, że natychmiastowa wykonalność zaskarżonej decyzji "może spowodować" powstanie szkody, podkreślając tym samym hipotetyczny charakter tej okoliczności.
W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji -jako nieuzasadniony - podlegał oddaleniu. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.