Uzasadnienie
M.C.(dalej jako: skarżący) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją urządzenia do gier poza kasynem gry.
Uzasadniając wniosek skarżący odwołał się do zarzutów merytorycznych skargi, kwestionując prawidłowość zaskarżonej decyzji i na ten podstawie domagał się udzielenia mu ochrony tymczasowej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. Ponadto wskazał, że wykonanie zaskarżonej skargi grozi mu niepowetowaną stratą albowiem nałożono na niego szereg kar administracyjnych z tytułu eksploatacji urządzeń do gier poza kasynem gry. Ich suma wynosi [...] zł co równa się praktycznie całości jego dochodu za 2015 r. Egzekucja tych kar oznaczałaby dla skarżącego konieczność wyprzedaży majątku osobistego i stanowiłaby zagrożenie dla bieżącego utrzymania rodziny.
Następnie pismem sądowym przedstawił zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2015 - PIT-37 i PIT-36L, zgodnie z którymi z działalności wykonywanej osobiście osiągnął przychód w kwocie [...] zł a jego dochód wyniósł [...] zł natomiast z pozarolniczej działalności gospodarczej skarżący osiągnął przychód w wysokości [...] zł a dochód - [...] zł. Załączył ponadto kserokopie pierwszych stron decyzji nakładających na niego kary administracyjne z tytułu eksploatacji urządzeń do gier poza kasynem gry.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2016 r., Dz. U. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku.
W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.
Należy także podkreślić, że art. 61 § 3 p.p.s.a. nie odwołuje się do merytorycznej oceny skarżonego aktu. Oznacza to, że ocena prawdopodobieństwa uchylenia takiego rozstrzygnięcia nie stanowi podstawy wstrzymania jego wykonania.
W niniejszej sprawie uznać należy, że skarżący nie wykazał, aby groziła jemu bądź jego rodzinie znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.
Oczywiście łączna kwota kar administracyjnych nałożona na skarżącego jest wysoka, ale zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że egzekucja ze środków pieniężnych samodzielnie nie wywołuje skutków o których jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dzieje się tak po pierwsze dlatego, że w razie wygranej przed Sądem - uchylenia zaskarżonego aktu - skarżący otrzyma zwrot ewentualnie wyegzekwowanych kwot a ponadto ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 599) przewiduje ograniczenia w egzekucji mające na celu zapewnienie zobowiązanemu oraz jego rodzinie minimum środków do zabezpieczenia swojej egzystencji.
Wreszcie wskazać należy, że skarżący nie przedstawił ani stanu swojego majątku osobistego, ani majątku rodziny czy też sytuacji finansowej prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, co znacząco utrudniło lub wręcz uniemożliwiło dokonane oceny faktycznych zagrożeń związanych z ewentualną egzekucją zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wyjaśnił też na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki owej egzekucji, poza ogólnikowym stwierdzeniem o konieczności wyprzedaży majątku i braku możliwości utrzymania rodziny.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł jak na wstępie.