Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr. [...] Wojewoda D - po rozpatrzeniu odwołania J S - od decyzji Prezydenta L z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania skarżącego z miejsca pobytu stałego - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Nadto pouczył skarżącego, iż jako stronie postępowania służy mu prawo do wniesienia skargi na wydaną decyzję, za swoim pośrednictwem, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w terminie 30 dni od doręczenia decyzji. Niniejsza decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r.
W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) skarżący - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - nadał w Urzędzie Pocztowym "[...]" pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawierające skargę na wskazaną w osnowie postanowienia decyzję, nie uiszczając przy tym wpisu stałego w kwocie 100 zł.
Postanowieniem z dnia 17 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - skutecznie doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r.- odrzucił skargę, stosownie do treści art. 221 p.p.s.a.
W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) skarżący - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - nadał w Urzędzie Pocztowym "[...]" pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawierające odpowiednio wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, odpis skargi, pełnomocnictwo oraz dowód uiszczenia wpisu stałego od skargi.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, pełnomocnik skarżącego wskazał, że "brak uiszczenia opłaty nastąpił z przyczyn niezależnych od skarżącego oraz od pełnomocnika". Nadto podniósł, że skarżący "w okresie od [...] r. do [...] r. przebywał poza granicami kraju, zatem gdy upływał termin do wniesienia skargi nie był obecny w Polsce. Nie było również innej osoby, która wpis mogłaby w jego imieniu uiścić. Niemożliwy był również z nieznanych przyczyn kontakt telefoniczny ze skarżącym".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy i gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu oraz gdy wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i wraz z tym wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.
Podstawowym kryterium przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu. Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie sądowym przyjęte jest, iż wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl.). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (...) (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", Wydaw.. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 333). Jako przesłanka przywrócenia uchybionego terminu nie może zostać zakwalifikowana nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie skarżącej.
Przystępując do oceny przedmiotowego wniosku skarżącego, Sąd stwierdza, iż strona nie wykazała okoliczności usprawiedliwiających brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi.
Nie budzi bowiem wątpliwości, że skoro decyzja Wojewody D z dnia [...] r. Nr [...] została pełnomocnikowi skarżącego skutecznie doręczona w dniu [...] r., to termin do wniesienia na niniejsze rozstrzygnięcie skargi do tutejszego Sądu upływał dopiero z dniem [...] r. Zatem wskazana przez pełnomocnika skarżącego okoliczność - mająca rzekomo usprawiedliwić nieuiszczenie w terminie wpisu od skargi - że skarżący "gdy upływał termin do wniesienia skargi nie był obecny w Polsce, gdyż "w okresie od [...] r. do [...] r. przebywał poza granicami kraju", bezspornie nie może być uznana za przyczynę uprawdopodabniającą brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Tym bardziej, iż skarga skarżącego - reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika - (celowe podkreślenie Sądu) nadana została w Urzędzie Pocztowym "[...]" w dniu [...] r. (data stempla pocztowego), a zatem w dniu w którym skarżący nie przebywał już poza granicami kraju i mógł swobodnie uiścić wpis.
Ponadto podkreślenia wymaga, że skarżący nie występował w niniejszej sprawie sam, lecz reprezentowany był przez profesjonalnego pełnomocnika od którego bezspornie winno wymagać się zapewnienia stronie odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego zastępstwa procesowego.
Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.