Uzasadnienie
Decyzją opisaną w osnowie niniejszego postanowienia, Dyrektor Izby Celnej we W. – po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w sprawie nałożenia na spółkę kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatów do gier poza kasynem gry – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. strona skarżąca wywiodła na opisaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadmininistracyjne należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Powołany przepis określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania, uwzględniając względy celowościowe. Przesłanką zawieszenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania, wzgledemn postępowania mającego ulec zawieszeniu.
Sądowi z urzędu wiadome jest, że Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. (II GSK 686/13), działając na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne następującej treści: "czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia będącego przedmiotem niniejszej skargi organ celny wskazał miedzy innymi art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych. Zatem zakres przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu, cytowanego pytania ma bezpośredni związek z problematyką prawną niniejszej sprawy, Sąd rozpoznający sprawę podzielił wątpliwości wyrażone w pytaniu prawnym przedstawionym Trybunałowi Konstytucyjnemu przez NSA. Ponowne natomiast przedstawianie Trybunałowi Konstytucyjnemu tożsamego w treści pytania – tym razem przez tutejszy Sąd – należy uznać za zbędne.
Skoro zaś rozstrzygnięcie analizowanej sprawy zależy w istocie od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie.