Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, która jest osobą niepełnosprawną, w podeszłym wieku, chorującą na nowotwór złośliwy. Cierpi również na inne choroby wymagających znacznych wydatków. W ubiegłym roku skarżący przeznaczył na leczenie matki znaczną część swoich dochodów, czego skutkiem było zadłużenie mieszkania na ponad 2.000 zł. Wnioskodawca ponadto spłaca grzywnę rozłożoną na raty po 50 zł miesięcznie. Aktualnie jest bezrobotny z prawem do zasiłku w kwocie 450,41 zł. Matka otrzymuje rentę rodzinną w wysokości 1.229 zł netto. Opłata miesięczna za mieszkanie wynosi 300 zł.
Powyższy wniosek należało ocenić jako uzasadniony.
W pierwszej kolejności wyjaśnić wypada, że niniejsza sprawa, oznaczona symbolem 652, według załącznika do zarządzenia nr 11 Prezesa NSA z 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych, została zakwalifikowana do spraw ubezpieczeń zdrowotnych. Tym samym skarżący w tej sprawie nie podlega ustawowemu zwolnieniu od kosztów sądowych, o którym mowa w art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 – dalej: p.p.s.a.).
W rezultacie powyższych ustaleń, wniosek podlegał merytorycznemu rozpoznaniu oparciu o przepisy art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2. Zgodnie z treścią tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena jej możliwości płatniczych dokonywana jest pod kątem trzech aspektów: sytuacji finansowej, majątkowej i rodzinnej.
Wnioskodawca z matką uzyskują dochody z zasiłku dla bezrobotnych i z renty rodzinnej w łącznej wysokości 1.679,41 zł. Kwota ta z pewnością jest ledwie wystarczająca na pokrycie podstawowych potrzeb w 2-osobowym gospodarstwie domowym. Nadto pozyskiwane są z niej środki na leczenie ciężko chorej matki skarżącego.
Powyższe okoliczności zatem dają podstawę do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Tym samym, na podstawie art. 245 § 3, art. art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.