Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry, "A" sp. z o.o. w W. (dalej jako spółka) zawarła wniosek o wstrzymanie zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej jako p.p.s.a.) podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Wskazała, że obecnie toczy się wobec niej szereg postępować w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzaniem gier poza kasynem gry a na dzień 31 października 2015 r. uiściła z tytułu kar pieniężnych kwotę 8 068 390,02 zł. Wskazała również, że ponosi duże straty nie osiągając założonego pułapu zysków. W związku z tym grozi jej utrata płynności finansowej i następnie upadłość, która stanowi w sposób oczywisty nieodwracalny skutek dla spółki.
Do wniosku spółka załączyła szereg dokumentów, między innymi: "Rachunek zysków i strat (wariant porównawczy) za okres od 1.01.2013 r. do 31.12.2013 r.", zgodnie z którym w okresie 2013 r. osiągnęła: przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi w kwocie 48 585 171,55 zł (13 885 476,31 zł w 2012 r.), zaś przychody finansowe w kwocie 376 169,24 zł (6 858, 61 zł w 2012 r.). Koszty działalności operacyjnej wyniosły 49 203 398,03 zł (22 455 726,41 zł w 2012 r.), natomiast pozostałe koszty operacyjne wyniosły 3 938 411,57 zł (203 064,86 zł w 2012 r.). Spółka wydatkowała na usługi obce w 2013 r. kwotę 42 453 276,80 zł. Wreszcie strata z działalności gospodarczej w 2013 r. wyniosła 4 029 316,60 zł (8 743 995,54 zł w 2012 r.). A także listę zapisów bankowych oraz oświadczenie Prezesa Zarządu o łącznej wysokości nałożonych na nią kar.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. samo wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego tą skargą aktu lub czynności administracji publicznej. Jednak w myśl § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa, połączonej z likwidacją jego majątku.
W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.
W niniejszej sprawie spółka nie wykazała, aby groziło jej niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności w postaci ogłoszenia jej upadłości i w następstwie wykreślenia jej z rejestru przedsiębiorców. Nie przedstawiła bowiem jakichkolwiek dokumentów obrazujących jej aktualną sytuację finansową. Załączone do skargi dokumenty finansowe mają niewielką przydatność albowiem dotyczą lat 2012-2013 a więc okresu stosunkowo odległego w realiach prowadzonej przez spółkę pozarolniczej działalności gospodarczej. Nie ma zatem możliwości stwierdzenia, czy na dzień orzekania w przedmiocie wniosku spółce groziły jej kwalifikowane zagrożenia, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Jedynie na marginesie, stwierdzić można w oparciu o dostępną z urzędu wiedzę w przedmiocie innych spraw spółki toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, że jej działalność jest prowadzona nieprzerwanie na dużą skalę, co przeczy twierdzeniom o groźbie utraty płynności finansowej.
W świetle powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak na wstępie.