Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 grudnia 2007 r., złożonym w Urzędzie Gminy w J. W. w dniu 11 grudnia 2007 r., J. O. wniósł skargę na opisaną w osnowie postanowienia uchwałę Rady Gminy J. W., podjętą na sesji Rady Gminy w dniu [...].
Jak wynika z akt sprawy, skarżący w dniu 10 września 2007 r. wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa, poprzez uznanie podjętej uchwały za nieważną. Na wezwanie to odpowiedział pismem z dnia 12 października 2007 r. Przewodniczący Rady Gminy, informując skarżącego, że jego wniosek o uznanie uchwały za nieważną przedstawiono na sesji Rady w dniu [...] i Rada Gminy uznała go za bezzasadny.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 stycznia 2008 r. wezwano organ administracji – Gminę J. W., do uzupełnienia akt administracyjnych, poprzez dołączenie potwierdzenia odbioru przez J. O. pisma z dnia 12 października 2007 r. (odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa). W wykonaniu zarządzenia, Wójt Gminy wyjaśnił, że pismo to skarżącemu zostało doręczone w dniu 15 października 2007 r., na potwierdzenie czego przedłożono ewidencję doręczeń.
W związku z faktem, że z przedstawionej kserokopii ewidencji doręczeń nie wynikało jakiekolwiek potwierdzenie przez skarżącego odbioru pisma (ewidencja zawiera jedynie listę osób [imię, nazwisko, adres], brak jest natomiast podpisów osób odbierających korespondencję), zarządzeniem sędziego z dnia 7 lutego 2008 r. wezwano skarżącego do oświadczenia, czy odpowiedź Gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została mu doręczona, a jeżeli tak, to w jakiej dacie.
Pismem z dnia 18 lutego 2008 r. skarżący wyjaśnił, że pismo Rady Gminy z dnia 12 października 2007 r. zostało mu doręczone w dniu 24 października 2007 r., taki bowiem na piśmie tym widnieje jego (odręczny) zapisek. Jednocześnie skarżący uiścił wpis od skargi, w wysokości 300 złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a." sądy administracyjne są właściwe m.in. do rozpoznawania skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Kontrola działalności administracji publicznej, w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast w myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "u.s.g.", każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Termin do wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. określony jest w art. 53 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenie prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. (uchwała 7 Sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r. II OPS 2/07 opubl. ONSAiWSA 2007/3/60).
W rozpoznawanej sprawie J. O. wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź na to wezwanie, jak sam przyznał skarżący, została mu doręczona w dniu 24 października 2007 r. Termin do wniesienia skargi do sądu upłynął zatem z końcem dnia 23 listopada 2007 r. (piątek). Tymczasem, jak wynika z prezentaty urzędu gminy na skardze, złożona ona została przez stronę w dniu 11 grudnia 2007 r., a zatem z przeszło dwutygodniowym uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu. W świetle art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd, na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę wniesioną po terminie, co znalazło swój wyraz w sentencji orzeczenia.