Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. L M wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W na decyzję G I T D z dnia[...]. Nr [...]
W odpowiedzi na skargę G I T D oświadczył, iż decyzja o numerze i dacie wskazanej przez skarżącego nie została wydana w tej sprawie, organ domniemywał, iż przedmiotowa skarga dotyczy decyzji G I T D z dnia [...] r. Nr[...], doręczoną w dniu [...] r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia [...] r. zwrócono się do skarżącego o udzielenie w terminie siedmiu dni informacji, czy pismo z dnia 4 stycznia 2008 r. stanowi skargę na decyzję G I T D z dnia [...] r. Nr [...], czy też dotyczy innej decyzji z dnia [...] r. Nr [...] oraz o poinformowanie,kto ją wydał bowiem z odpowiedzi organu wynika, że nie jest to G I T D. W odpowiedzi z dnia [...] r. skarżący ponownie podkreślił, iż jego skarga dotyczy decyzji G I T D z dnia [...] r. Nr [...]
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia [...] r. wezwano, skarżącego do sprecyzowania kto wydał decyzję z dnia [...] r. Nr [...] oraz przesłania kopii tej decyzji, o ile nią dysponuje.
Na przedmiotowe pismo nie udzielono odpowiedzi.
Zarządzeniem Sędziego z dnia 18 kwietnia 2008 r. zobowiązano G I T D do udzielenia w terminie siedmiu dni informacji, czy w sprawie L M, po uchyleniu przez G I T D decyzją z dnia [...] r. Nr [...] decyzji D W I T D z dnia [...] r. Nr [...] i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, organ I Instancji w dniu[...]. wydał decyzję o numerze[...], nadto zobowiązano organ do przesłania poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii tej decyzji.
Organ pismem z dnia [...] r. przesłał potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię decyzji D W I T D z dnia [...] r. Nr [...]
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W uznał się niewłaściwym do rozpoznania tej sprawy i przekazał ją do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lipca 2008 r. wezwano D W I T D we W do uzupełnienia akt administracyjnych i sporządzenia odpowiedzi na skargę L M w terminie 7 dni. Nadto pouczono skarżącego L M o jego obowiązkach i uprawnieniach wynikających z treści art. 70 § 1 i 2, 47 § 1, 210 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podkreślając, iż doręczenie przedmiotowej decyzji nastąpiło w dniu [...]. natomiast skarżący wniósł odwołanie w dniu [...] r. to jest z jednodniowym opóźnieniem. Odwołanie wraz z aktami zostało przesłane organowi II instancji. G I T D postanowieniem z dnia [...] r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Ponadto organ I instancji oświadczył, że skarżący prawdopodobnie swoim pismem z dnia [...] zaskarżył powyższe postanowienie G I T D. Wobec takiego stanowiska organu zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano skarżącego do doprecyzowania, który akt i przez kogo wydany jest przedmiotem skargi, czy jest to decyzja D W I T D z dnia [...] r. Nr[...], czy decyzja G I T D z dnia [...] r. Nr[...], czy też postanowienie G I T D z dnia [...] r. Ponadto przesłano skarżącemu kopię odpowiedzi na skargę.
Powyższe pismo pozostało bez odpowiedzi.
Ponownie, pismem z dnia [...] r., wezwano skarżącego o doprecyzowanie przedmiotu jego skargi z dnia [...] r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis powyższego wezwania został przesłany na wskazany przez skarżącego adres i skutecznie doręczony zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w dniu 20 października 2008 r.
Powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej w dalszej części uzasadnienia w skrócie p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych. W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka do odrzucenia skargi z powodu nie sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia przez wnoszącego skargę. L M w piśmie z dnia [...] r. wniósł skargę na decyzję G I T D z dnia [...] r. Nr[...], która w jego sprawie nigdy nie zapadła - co podkreśli G I T D w odpowiedzi na skargę w dniu [...] r. Zgodnie z oświadczeniem G I T D, skargę z dnia [...] r. o numerze [...] wydał D W I T D. Natomiast wobec oświadczenia D W I T D w spawie skarżącego zapadły:
- 1. decyzja D W I T D z dnia [...] r. Nr [...]
- 2. decyzja G I T d z dnia [...] r. Nr [...]
- 3. postanowienie G I T D z dnia [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji D W I D z dnia [...] r. Nr [...] r.
Skarżący był wielokrotnie wzywany (zarządzenia z dnia [...].) o dookreślenie aktu, który był przedmiotem jego skargi.
W niniejszej sprawie wezwanie z dnia [...] r. zostało skutecznie doręczone dorosłemu domownikowi skarżącego, który jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zobowiązał się oddać przesyłkę adresatowi. W tej sprawie nie można domniemywać istnienia sprzecznych interesów pomiędzy adresatem, a odbiorcą przesyłki ze względu na przedmiot sprawy, której dotyczy skarga. W tej sytuacji wobec wykluczenia sprzecznych interesów doręczenie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi dorosłemu domownikowi skarżącego należy uznać w świetle artykułu 72 p.p.s.a. za skuteczne wobec skarżącego L M w dniu[...]. (...). Termin do uzupełnienia tego braku formalnego upłynął więc w dniu [...] W tej sprawie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie pomimo prawidłowego wezwania w tym zakresie. Z uzasadnienia skargi nie wynikało jednoznacznie jaki akt i przez kogo wydany skarżył L M. Z tego powodu nie sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia, który nie wynikał jednoznacznie z uzasadnienia skargi, uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu.
W takiej sytuacji, Sąd uznał wniesioną przez L M skargę za posiadającą braki formalne, które nie zostały uzupełnione w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.