Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. E. L. wniosła skargę na opisaną w osnowie postanowienia czynność Starosty J., w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie kart pojazdu. W skardze wniosła o uchylenie zaskarżonej czynności i stwierdzenie uprawnienia do otrzymania zwrotu opłat uiszczonych za karty wymienionych w skardze ([...]) pojazdów.
Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności.
Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła o uzupełnienie wyroku z dnia [...] r. poprzez stwierdzenie uprawnienia do otrzymania zwrotu opłat za karty opisanych pojazdów, wskazując że uprawnienie skarżącej do zwrotu opłaty uiszczonej ponad kwotę wynikającą z przepisów prawa ma charakter bezpośredni i nie podlega konkretyzacji w formie indywidualnego aktu prawnego, zachodzi więc potrzeba uznania jego istnienia w treści orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 146 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, może w wyroku uznać uprawnienie lub obowiązek wynikający z przepisów prawa.
Natomiast stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Odnosząc się do wniosku skarżącej o uzupełnienie wyroku, stwierdzić należy, że nie jest on uzasadniony.
Jak wynika z przytoczonego przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a. żądanie uzupełnienia orzeczenia będzie uzasadnione jedynie w wypadku gdy Sąd nie orzekł o całości żądania objętego skargą. Sytuacja taka występuje gdy Sąd pominął w orzeczeniu niektóre akty lub czynności objęte skargą, lub orzekł tylko co do części czynności zaskarżonej.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wnosiła o stwierdzenie w wyroku, że przysługuje jej uprawnienie do otrzymania zwrotu opłaty za wydanie kart pojazdów. Żądanie takie figurowało również w skardze. Jednakże, jak już wskazano wcześniej, przepis art. 146 § 2 p.p.s.a. daje Sądowi jedynie możliwość stwierdzenia w orzeczeniu istnienia uprawnienia, nie przewiduje natomiast takiego obowiązku. Powyższe oznacza, że jedynie w przypadku gdy Sąd uzna takie uprawnienie za bezsporne i oczywiste, może zawrzeć w orzeczeniu stosowne rozstrzygnięcie.
Odnośnie żądania skarżącej, podnieść należy, że w wyroku z dnia [...] r. Sąd, stwierdzając bezskuteczność zaskarżonej czynności, jednocześnie przesądził o zasadności roszczenia skarżącej, wskazując, że przepis na podstawie którego pobrano od niej opłaty za wydanie kart pojazdów w wysokości 500 zł, był niekonstytucyjny od samego początku jego obowiązywania. Sąd nie uznał natomiast, aby zasadnym było orzec o uprawnieniu, którego domaga się skarżąca, tym bardziej, że akta administracyjne sprawy nie zawierały akt wszystkich [...] pojazdów wymienionych w skardze. Sąd nie dysponował więc żadnym dowodem potwierdzającym okoliczność, że za każdy z tych pojazdów, została przez skarżącą faktycznie uiszczona opłata, we wskazanej przez nią wysokości.
Podkreślić przy tym należy, że treść uzasadnienia wyroku, daje organowi administracyjnemu wystarczającą podstawę do ponownego zweryfikowania żądania skarżącej i zwrotu zawyżonych opłat pobranych za wydanie kart pojazdów.
Ze względu na przedstawione powyżej okoliczności, na podstawie powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie.