Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej we W. - po rozpatrzeniu odwołania J. S. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] r. Nr [...] - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Nadto pouczył skarżącego, iż jako stronie postępowania służy mu prawo do wniesienia skargi na wydaną decyzję, za swoim pośrednictwem, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w terminie 30 dni od doręczenia decyzji. Niniejsza decyzja została skutecznie doręczona w dniu [...] r.
W dniu [...] r. (data stempla pocztowego, k. [...]) skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym "[...]" skargę na wskazaną w osnowie postanowienia decyzję potwierdzając okoliczność, iż decyzja ta została mu doręczona w dniu "[...] r.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt sprawy bezspornie wynika, iż decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] r. stanowiącą przedmiot zaskarżenia, doręczono skarżącemu w dniu [...] r.
W niniejszej zatem sprawie termin do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu [...] r. i kończył się z upływem dnia [...] r. Tymczasem skarga na wyżej wskazane rozstrzygnięcie została przez skarżącego wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - stosownie do powyższych ustaleń - w dniu [...] r. a więc dwa dni po upływie ustawowo określonego terminu.
Wobec powyższego, mając na względzie okoliczność, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.), jak również wobec braku wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt. I sentencji postanowienia.
Z kolei orzeczenie w zakresie kosztów (pkt II sentencji) znajduje uzasadnienie w uregulowaniu art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a