Uzasadnienie
Pismem z [...] maja 2014 r. M.C., zastępowana przez adwokata A.M., wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z [...] kwietnia 2014 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej z [...] marca 2014 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uznania za zasadny zarzutu przedawnienia zaległości w podatku akcyzowym za grudzień 2008 r.
Podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 14 października 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 60 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zgromadzonego w sprawie cofnięcie skargi nie budzi żadnych wątpliwości co do jego dopuszczalności, gdyż nie prowadzi do obejścia prawa ani do pozostawienia w obrocie prawnym aktu lub czynności obarczonych wadą nieważności.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Uiszczony przez skarżącą wpis sądowy w kwocie [...] złotych należało zwrócić w oparciu o dyspozycję art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.