Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 417/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2008.
Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. skarżący wniósł podpisaną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem ww. orzeczenia. Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. odrzucono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tutejszego Sądu z dnia 13 października 2010 r
Pismem z dnia [...] marca 2014 r. skarżący wniósł podpisane przez siebie osobiście – nazwane skargą kasacyjną zgodnie z omyłkowym pouczeniem Sądu – zażalenie na postanowienie z dnia [...] marca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlegało odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 285l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w przypadkach nieuregulowanych do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Art. 194 § 4 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3, które dopuszczają wyjątek od tej zasady, pozwalając na sporządzenie skargi kasacyjnej innym, wymienionym w nich osobom.
W konsekwencji zatem zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia sądu administracyjnego powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego albo podmioty, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Ponadto podkreślić należy, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 2010 r., sygn. akt II ONP 1/10, że niesporządzenie skargi kasacyjnej, a zatem i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a.
Zważywszy zatem, że zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, który ani nie jest radcą prawnym, ani adwokatem, jak również nie należy do kręgu osób, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a., należało je odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 285l p.p.s.a.