Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2014 r. skarżący złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] czerwca 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Niniejsze zarządzenie skutecznie doręczono skarżącemu – w trybie art. 73 p.p.s.a – w dniu [...] lipca 2014 r. (przesyłka polecona o nr nadawczym [...], k. 21 akt sądowych), zaś postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2014 r. odrzucono skargę. Postanowienie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu [...] września 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia, k 29 akt sądowych).
Pismem z dnia [...] września 2014 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wprawdzie w uzasadnieniu tego wniosku zawarł jedynie polemikę z treścią zapadłego rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym w sprawie, aczkolwiek do wniosku załączył pismo Naczelnika Urzędu Pocztowego z dnia [...] września 2014 r. zawierające uzasadnienie wniosku. Z treści tego pisma wynika, że przesyłka polecona o nr nadawczym [...] nadana dnia [...].07.2014 w [...] pod adresem P. P. ul. [...] O. [...] [...] została dnia [...].07.2014 przekazana do doręczenia. Listonosz obsługujący ten rejon nie zastał nikogo pod wskazanym adresem w związku z czym przesyłkę - jak twierdzi - awizował w dniu [...].07.2014. Tymczasem – jak dalej wynika z treści uzasadnienia pisma - adresat przesyłki P. P. w dniu [...].09.2014 zgłosił się do urzędu z reklamacją twierdząc, że nic nie wiedział o tym iż ma przesyłkę do odbioru (brak awiza z dnia [...].07.2014 i powtórnego awiza z [...].07.2014).
Przesyłka ta została zwrócona [...].07.2014 z adnotacją "nie podjęto w terminie". Z dalszych wyjaśnień Naczelnika Urzędu Pocztowego wynika, że w ówczesnym czasie rejon ten obsługiwał nowy pracownik, który nie potrafi z całą pewnością potwierdzić, iż zawiadomienie doręczył prawidłowo, gdyż nie wyklucza możliwości błędnego doręczenia awiza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przewidują możliwość przywrócenia terminu, w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, bez swojej winy w uchybieniu terminu. Ponadto, wniosek o przywrócenie terminu musi być złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, a jednocześnie, wraz z wnioskiem, strona musi dokonać czynności, dla której termin był wyznaczony.
Podstawowe kryterium, na podstawie którego należy rozpoznawać wniosek o przywrócenie terminu stanowią zatem okoliczności uprawdopodobniające istnienie lub brak winy w uchybieniu terminu. Zarówno w nauce prawa, jak i w orzecznictwie sądowym przyjęte jest, że wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).
Przy ocenie winy (lub jej braku) w uchybieniu terminu przez stronę, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub o niepodjęciu przez nią działań mających na celu dotrzymanie terminu (por. postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX Nr 50679). Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi, i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okolicznością taką może być na przykład nagła choroba (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2008 r., I OZ 246/08, LEX Nr 479292).
Przystępując do oceny wniosku, w pierwszej kolejności podnieść należy, że skarżący wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu przedstawił również pismo Poczty Polskiej S.A. będące – w zasadzie - pozytywnym rozpatrzeniem jego reklamacji. W piśmie tym operator pocztowy przyznał, że pracownik dokonujący doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu (przesyłka polecona o nr nadawczym [...]) to nowy pracownik, który nie potrafi z całą pewnością potwierdzić, iż zawiadomienie doręczył prawidłowo, gdyż nie wyklucza możliwości "błędnego doręczenia awiza".
W ocenie Sądu okoliczność ta – powodująca zaistnienie niezależnej od skarżącego, który uchybił terminowi, i niemożliwej do przezwyciężenia sytuacji, z powodu której doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu do uiszczenia wpisu - przesądza o pozytywnym rozpoznaniu wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji nieodpowiedzialnego, czy też niestarannego wykonywania obowiązków przez pracownika Poczty.
W konsekwencji, Sąd orzekł jak w sentencji.