Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] stycznia 2015 r., którego odpis skutecznie doręczono skarżącemu w dniu [...] lutego 2015 r. - wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że wpis został uiszczony, aczkolwiek w dniu [...] lutego 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Zatem, w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.
W rozpoznawanej sprawie, z akt sprawy wynika, iż pomimo prawidłowo doręczonego w dniu [...] lutego 2015 r. odpisu zarządzenia z dnia [...] stycznia 2015 r. o uiszczenie wpisu sądowego wraz z pouczeniem, skarżący wprawdzie uiścił wpis, aczkolwiek uczynił to w dniu [...] lutego 2015 r., podczas gdy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem [...] lutego 2015 r.
Z tych względów i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w pkt I sentencji. Orzeczenie o kosztach oparto na art. 232 § 3 p.p.s.a (pkt II sentencji).