Uzasadnienie
Pismem z 15 grudnia 2020 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z 27 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał skargę według właściwości tutejszemu Sądowi. Postanowienie to uprawomocniło się 19 marca 2022 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III ww. sprawa skarżącego została zadekretowana pod sygn. akt III SA/Wr 424/22.
Zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2023 r. wezwano skarżącego do doprecyzowania przedmiotu skargi. W odpowiedzi na powyższe skarżący dookreślił przedmiot skargi (decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 10 listopada 2020 r. nr 470000/71/543076/2020/RDZ-ODW-ZPWOW) i stwierdził, że skoro otrzymał kolejną decyzję organu z dnia 13 stycznia 2023 r., która jest dla niego korzystna, "ponieważ uchyliła w całości decyzje poprzednio zaskarżone" (w tym zaskarżoną decyzję), to "wnosi o wycofanie skargi".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył:
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259), dalej: p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi.
Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.