Uzasadnienie
W myśl art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Nadto zgodnie z art. 175 tej samej ustawy, skarga winna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Fakt legitymowania się przez osobę, która podpisała skargę kasacyjną uprawnieniem do jej sporządzenia powinien być przy tym udokumentowany wraz ze złożeniem takiej skargi lub przed upływem terminu do jej wniesienia. Braku tego nie można uzupełnić, a skargi "sanować", natomiast stwierdzenie uchybienia w tym względzie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 178 p.p.s.a jako niedopuszczalnej (tak NSA w postanowieniu z dnia 8 września 2004 r., FSK 371/04, niepubl.).
W sprawie skarżący, choć nie należy do wyżej wskazanych podmiotów, sam sporządził oraz wniósł skargę kasacyjną, czym bezspornie naruszył przepis art. 175 § 1-3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.