Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. Powiat Z. wniósł skargę na decyzję Zarządu Województwa D. opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. Do skargi dołączono wniosek (z tej samej daty – k. 55-56 akt sądowych) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten strona skarżąca cofnęła w piśmie z dnia [...] r., motywując tą czynność faktem wykonania w całości nałożonego na nią obowiązku, tj. zapłaty kwoty środków przypadających do zwrotu (wraz z odsetkami).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należało umorzyć.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 1270), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Za takie właśnie Sąd uznał postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wszczęte wnioskiem w niniejszej sprawie.
Składanie wniosków w postępowaniu sądowym należy do czynności dyspozytywnych stron, tzn. zależnych wyłącznie od ich woli. Dlatego też, jeżeli strona cofa złożone uprzednie żądanie, Sąd zobligowany jest zaniechać orzekania, w zakresie takiego wniosku, chyba że ocena okoliczności sprawy wykaże, że czynność ta doprowadzi do obejścia prawa (odpowiednio – art. 60 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.).
Ocena okoliczności dokonana w rozpoznawanej sprawie z punktu widzenia wspomnianego kryterium uzasadniała przyjęcie, że cofnięcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności, wobec spełnienia obowiązku z niej wynikającego, nie doprowadzi do obejścia prawa.
Skoro więc strona cofnęła skutecznie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postępowanie co do jego rozpoznania należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, co znalazło swój wyraz w sentencji niniejszego orzeczenia.