Uzasadnienie
Wraz z pismem z 10 listopada 2020 r. nazwanym "odpowiedź na skargę" Zakład Ubezpieczeń Społecznych przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo B. P. z 12 października 2020 r. zatytułowane jako "wniosek do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych" i zaadresowane do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, traktując je jako skargę na decyzję z dnia 15 września 2020 r. (nr 470000/71/460314/2020/RDZ-ODW-ZPWWO).
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 15 lipca 2021 r. wezwano skarżącą do doprecyzowania w terminie 7 dni, czy pismo z 12 października 2020 r. stanowi skargę do Sądu, czy jest to wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skierowany do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, pod rygorem przyjęcia, że jest to skarga do Sądu.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca podała, że pismo z 12 października 2020 r. nie stanowi skargi do WSA i nie jest wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podkreśliła, ze Zakład Ubezpieczeń Społecznych przychylił się pozytywnie do jej prośby i nie miała podstaw do zaskarżenia decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Wskazać przy tym należy, że bezprzedmiotowość postępowania zachodzi w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy mogącej być przedmiotem postępowania. Bezprzedmiotowe może być postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpoznania sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania orzeczenia. W takiej sytuacji drogę do konkretyzacji praw lub obowiązków zamyka, a jednocześnie kończy bieg postępowania w danej instancji, umorzenie postępowania. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
W sprawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych błędnie przyjął, że wniesione przez B. P. pismo z 12 października 2020 r. stanowi skargę na decyzję z 15 września 2020 r. i w konsekwencji tego błędnego przyjęcia niezasadnie przesłał je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Powyższe spowodowało wszczęcie postępowania przed Sądem i zarejestrowanie pisma jako skargi. Z powodu wątpliwości co do charakteru pisma i jego adresata, wezwano B. P. do sprecyzowania, czy pismo stanowi skargę. B. P. jednoznacznie sprecyzowała, że pismo z 12 października 2020 r. nie jest skargą. W konsekwencji należało przyjąć, że wystąpiło zdarzenie uniemożliwiające dalsze prowadzenie postępowania sądowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.