Uzasadnienie
Pismem z [...] maja 2014 r., doprecyzowanym [...] lipca 2014 r., S. H. (zwany dalej skarżącym, stroną) wniósł skargę na ostateczną decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z [...] maja 2013 r., nr [...], orzekającą o ustaleniu wysokości nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w kwocie [...] złotych.
Z akt sprawy wynika, że powyższe rozstrzygnięcie było przedmiotem postępowania prowadzonego przed organem drugiej instancji, zakończonego wydaniem postanowienia z [...] maja 2014 r., nr [...], stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Nadmienić przy tym należy, że na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., S. H. również wniósł skargę do tutejszego Sądu, która została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Wr 393/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
W przedmiotowym postępowaniu strona w sposób jasny wyartykułowała ostatecznie wolę objęcia skargą zarówno decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z [...] maja 2013 r. jak i postanowienia Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z [...] maja 2014 r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji.
Realizacja woli strony przed sądem administracyjnym musi jednakże pozostawać w zgodzie z ustalonymi w ustawie procesowej zasadami prawnymi, których podstawowe regulacje zostały przywołane na wstępie.
Możliwość wniesienia skargi na akt administracyjny została ograniczona przez ustawodawcę - co do zasady - do tych przypadków, w których skarżący wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia w ramach postępowania toczącego się przed organem właściwym w sprawie.
Z akt sprawy wynika, że od decyzji organu pierwszej instancji został złożony środek zaskarżenia w postaci odwołania, w stosunku do którego organ drugiej instancji wypowiedział się w formie postanowienia. Co istotne, rozstrzygnięcie organu odwoławczego zostało zaskarżone do tutejszego Sądu i będzie przedmiotem orzeczenia wydanego w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wr 393/14.
Podkreślić należy, że S. H., niezależnie od zaskarżenia postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, wywiódł jednocześnie skargę na akt organu pierwszej instancji.
Po rozważeniu wskazanych powyżej kwestii, Sąd doszedł do przekonania, że skargę na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z [...] maja 2013 r., należało uznać za niedopuszczalną, z tej przyczyny, że nie została przez stronę wyczerpana droga odwoławcza od rozstrzygnięcia Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. Skarga wniesiona została zatem na decyzję organu pierwszej instancji i nie mogła zostać rozpoznana w ramach przedmiotowego postępowania, w szczególności w sytuacji, gdy równolegle toczy się postępowanie sądowe dotyczące kontroli aktu administracyjnego wydanego przez organ drugiej instancji, w ramach którego sąd oceni zasadność podjęcia przez ten organ rozstrzygnięcia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od kwestionowanej przez skarżącego decyzji z [...] maja 2013 r.
Mając powyższe na uwadze, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.