Uzasadnienie
M. N. (dalej jako: skarżący) wniósł samodzielnie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Skarga została wniesiona w dniu 25 maja 2017 r. (data stempla pocztowego, k. 9 akt).
Jednocześnie Sąd zarejestrował skargę pełnomocnika skarżącego na tę samą decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, wniesioną w dniu 15 maja 2017 r. (sygn. akt III SA/Wr 441/17).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2016 r., Dz. U. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd odrzuci skargę, jeżeli sprawa nią objęta pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Nie może budzić wątpliwości, że obie skargi skarżącego, zarejestrowane pod sygnaturami III SA/Wr 441/17 i 442/17 dotyczą tej samej sprawy. Zachodzi bowiem między nimi tożsamość przedmiotowa i podmiotowa (ten sam przedmiot i zakres zaskarżenia oraz strony).
Z analizy akt obu spraw wynika, że do zawiśnięcia sporu (rozpoczęcia postępowania) przed tutejszym Sądem Administracyjnym doszło najpierw w sprawie III SA/Wr 441/17, jako wniesionej jako pierwsza do organu.
Dlatego też Sąd był zobligowany do odrzucenia niniejszej skargi na mocy powołanego art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.