Uzasadnienie
Zaskarżone rozstrzygnięcie Zarządu Województwa D. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu "[...]" zostało doręczone stronie skarżącej w dniu [...] marca 2014 r. W rozstrzygnięciu tym nie pouczono strony skarżącej o prawie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. (nadanym w dniu [...] lipca 2014 r.) strona skarżąca złożyła skargę na opisane wyżej rozstrzygnięcie, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jej złożenia. Na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu strona skarżąca podała, że organ nie poinformował jej o przysługujących środkach odwoławczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W odniesieniu do powyższego zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie było zatem ustalenie, czy została spełniona podstawowa przesłanka przywrócenia terminu, jaką jest uprawdopodobnienie braku swojej winy, polegającej najogólniej mówiąc, na przejawianiu należytej staranności w dbałości o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie strona skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Podkreślić bowiem trzeba, że organ nie poinformował strony skarżącej o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się natomiast, że na instytucje informujące o wynikach procedury został nałożony obowiązek pełnego pouczenia wnioskodawcy o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Pouczenie takie powinno zawierać wszystkie informacje dotyczące: terminu do wniesienia skargi, kompletności skargi oraz obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, których spełnienie przez wnioskodawcę nie spowoduje pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II GSK 841/09, z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II GSK 1198/10).
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.