Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 listopada 2024 r. A. C. (dalej: skarżący) wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu (dalej: SKO, organ) z dnia 27 września 2024 r., nr SKO 4162/87/2024 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o umorzenie postępowania wyjaśniając, że decyzją z dnia 12 grudnia 2024 r. (nr SKO 4162/127/2024) uchyliło w całości własną decyzję z 27 września 2024 r., nr SKO 4162/87/2024 i poprzedzającą ją decyzję Starosty Ząbkowickiego z dnia 22 sierpnia 2024 r. (nr WK.5410.6.172.2.2024.HT) nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 1000 zł z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu.
W piśmie z 3 stycznia 2025 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Z przesłanego – na wezwanie Sądu – zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji z 12 grudnia 2024 r. (nr SKO 4162/127/2024) wynika, że decyzja ta została odebrana przez dorosłego domownika w dniu 23 grudnia 2024 r. Ponadto SKO oświadczyło, że decyzja ta jest ostateczna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 zd. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie SKO uchyliło zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję pierwszoinstancyjną. W konsekwencji, skoro wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję będącą przedmiotem skargi, to postępowanie jako bezprzedmiotowe, należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. (punkt I sentencji). W punkcie II sentencji orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.