Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. odmówiło M. W. (dalej jako skarżący) przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty S. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], o zatrzymaniu prawa jazdy. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2017 r.
Skarżący wniósł na postanowienie skargę w dniu [...] maja 2017 r. (data stempla pocztowego k. 3 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niezachowanie przez skarżącego terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (tu: postanowienia). Skargę wniesioną po upływie tego terminu odrzuca się na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W tym miejscu zaznaczyć należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 83 § 1 p.p.s.a.) terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, to wówczas za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
I tak na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 459) termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że z uwagi na doręczenie skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2017 r. odpisu zaskarżonego postanowienia, trzydziestodniowy termin do wniesienia od niego skargi upłynął w dniu [...] maja 2017 r. (poniedziałek). Skarżący dokonał zaś tej czynności procesowej w czwartek, [...] maja 2017 r., uchybiając wskazanemu terminowi.
W tej sytuacji, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.