Uzasadnienie
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 2012 r., umarzające postępowanie w sprawie opisanej w sentencji niniejszego postanowienia, wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia, doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] r.
Pismem sporządzonym osobiście, nazwanym przez autorów "wnioskiem o unieważnienie postanowienia", a nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r., skarżąca i jej pełnomocnik wywiedli skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Nadto, zgodnie z art. 175 § 1 tej samej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Wedle art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, lub z innych przyczyn niedopuszczalną, przy czym podkreślić należy, iż braki skargi, wynikające ze szczególnych wymagań stawianych temu środkowi odwoławczemu, nie mogą być naprawiane w trybie właściwym do usuwania braków formalnych pisma procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowczy pogląd, że jeśli skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny powinien ją odrzucić, bez wzywania do usunięcia braków (vide: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202).
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata ani radcę prawnego, zaś wnoszący nie wykazali by przysługiwały im kompetencje, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a. Podkreślić przy tym należy wyraźnie, iż pomimo nazwania pisma "wnioskiem", Sąd nie miał wątpliwości, że jedyną intencją wnoszącego było zaskarżenie postanowienia o umorzeniu postępowania. Strona bowiem, powołując się na przepisy Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych, domagała się stwierdzenia nieważności postanowienia. W takiej sytuacji, Sąd zobligowany był, potraktować pismo z dnia [...] r., jako skargę kasacyjną, albowiem jest to jedyny, znany procedurze sądowoadministracyjnej, środek zaskarżenia nieprawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
Z tych względów, na podstawie wcześniej przywołanych przepisów, należało skargę kasacyjną odrzucić.