Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] J. B. wniosła skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji z dnia [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...], wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie, została odebrana pod adresem wskazanym w skardze przez dorosłego domownika – matkę skarżącej - w dniu [...] (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Na zasadzie art. 72 wskazanej już ustawy doręczenie należało zatem uznać za skuteczne. Termin do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi upływał więc w dniu [...] (czwartek) o godz. 24.00.
We wskazanym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako u.p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 przywołanej ustawy sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez Przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie, skarżącą wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Godzi się w tym miejscu zaznaczyć, że skarga jako pierwsze pismo strony skarżącej w postępowaniu powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 u.p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 215 § 1 przywołanej ustawy w każdym piśmie wszczynającym postępowanie w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 u.p.p.s.a.). Natomiast w sprawie w której przedmiotem sporu jest należność pieniężna, stosownie do przepisu art. 231, należy uiść wpis stosunkowy. Wysokość tego wpisu zależy z kolei od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Obowiązek pisemnego podania wartości przedmiotu zaskarżenia, dotyczy więc spraw, których przedmiotem są należności pieniężne W konsekwencji niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak, którego nieuzupełnienie obliguje Sąd do odrzucenia wniesionej skargi.
W związku z faktem, że w rozpoznawanej sprawie, pomimo stosownego wezwania – zawierającego pouczenie o konsekwencjach jego niewykonania - skarżąca nie dopełniła powyższego obowiązku w wyznaczonym terminie, na podstawie powołanych powyżej przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.