Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. skarżąca Spółka wniosła skargę na opisane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu [...] r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu [...] r. (poniedziałek). W ostatnim dniu terminu ([...] r.) strona skarżąca nadała w urzędzie pocztowym podpisaną skargę, nie dołączając dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl natomiast art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W odniesieniu natomiast do spółek kapitałowych informacja o tym, kto jest upoważniony do działania w ich imieniu wynika z dokumentu urzędowego, jakim jest oryginał odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub jego uwierzytelniony odpis.
W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykonała w wyznaczonym terminie doręczonego jej wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, a zatem skarga podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie I sentencji.
W punkcie II orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.