Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że utrzymuje się z prac dorywczych i z emerytury matki, z którą mieszka. Matka jest osobą starszą i schorowaną. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek alimentacyjny wobec piątki dzieci – alimenty są ściągane przez komornika. Nie może podjąć żadnej pracy legalnej, ponieważ był wcześniej karany, zaś potencjalni pracodawcy wymagają zaświadczenia o niekaralności. Skarżący dodał, że za zaległości w płatnościach za mieszkanie również emerytura matki jest obciążona potrąceniami na rzecz komornika.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca mieszka tylko z matką i nie ma żadnego majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Dochody miesięczne z pracy dorywczej wynoszą około 150-200 zł, a z emerytury – 1.520 zł.
Przedstawione wyżej okoliczności dają podstawę do uwzględnienia przedmiotowego wniosku.
Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości), a więc w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powyższe skarżący wykazał. Nie posiada żadnego stałego źródła dochodu z powodu trudności w zdobyciu zatrudnienia – jedyną formą zarobkowania jest praca dorywcza. Nie ma też żadnego majątku, z którego mógłby pozyskać środki. Przy czym nawet jeśli istniałaby taka możliwość, w pierwszej kolejności środki te winny być przeznaczone na zaspokojenie podstawowych potrzeb socjalnych i alimenty na dzieci. Również sytuacja rodzinna wnioskodawcy nie daje szans na pozyskanie dodatkowych środków pieniężnych.
W tych okolicznościach przedmiotowy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych należało ocenić jako w pełni uzasadniony. W związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.