Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] (nr [...]) W D uchylił decyzję B M N R z dnia [...] (nr [...]) w przedmiocie odmowy wymeldowania A G z miejsca pobytu stałego. Decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu [...]. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął [...] (poniedziałek).
Pismem datowanym na dzień [...], nadanym w [...] urzędzie pocztowym w dniu [...], skarżąca wniosła skargę na decyzję W D z dnia [...]. Przesyłka zawierająca skargę wpłynęła do D U W we W w dniu [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a."., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca postanowieniem skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim (celowe podkreślenie Sądu) urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W niniejszej sprawie skarżąca nadała pismo zawierające skargę w [...] urzędzie pocztowym. Wskazać w związku z tym należy, że w wypadku nadania pisma za granicą, o zachowaniu terminu do dokonania czynności decyduje nie data nadania pisma za granicą, ale data jego przekazania polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu (por. postanowienie SN z dnia 12 maja 1978 r., IV CR 130/78, OSPiKA 1979, z. 4, poz. 76; tak też B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 209).
W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi upłynął [...]. Niezależnie zatem od daty przekazania skargi polskiemu urzędowi pocztowemu, skarga nadana w dniu [...] w [...] urzędzie pocztowym, została wniesiona z uchybieniem terminu.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji.