Uzasadnienie
A. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. – "umarzające postępowanie odwoławcze" w sprawie przedłużenia na wniosek skarżącego, do dnia wydania decyzji wymiarowej, terminu zabezpieczenia dokonanego na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] r. nr [...] zarządzeniem zabezpieczenia z dnia [...] r. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że sprawa jest bezprzedmiotowa wobec upływu terminu, do którego zabezpieczenie to było skuteczne.
Na rozprawie w dniu 25 listopada 2010r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.": "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności."
W okolicznościach niniejszej sprawy cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne, ponieważ nie zachodzą żadne okoliczności wskazane w ostatnim zdaniu zacytowanego przepisu. Wobec skutecznego cofnięcia skargi, postępowanie sądowe należało zatem umorzyć, stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co znalazło odzwierciedlenie w pkt I postanowienia.
Postanowienie o zwrocie wpisu uiszczonego przez skarżącego (pkt II) znajduje natomiast oparcie w art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.