Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił – jako niedopuszczalną – skargę C. J. S. (zwanym dalej: "skarżącym") na działanie Wójta Gminy B. polegające na łączeniu funkcji wójta i aplikanta sądowego.
W piśmie datowanym na dzień [...] grudnia 2012 r. skarżący wniósł między innymi o sprostowanie przedmiotowego orzeczenia, domagając się prawidłowego określenia zaskarżonego organu tj. zamiast: "Gmina B." wpisem: "wójt Gminy B.", zgodnie z treścią jego skargi.
Zarządzeniem Sędziego Sprawozdawcy z dnia [...] stycznia 2013 r. oznaczono przedmiot skargi następująco "na Wójta Gminy B.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować – między innymi – zaistniałe w wyroku niedokładności. Sprostowania sąd może dokonać postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 166 tej samej ustawy, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład wskazania stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10).
Wobec faktu, że w przedmiotowej sprawie – jak wynika, ewidentnie, z treści skargi – organem, którego działalność została zaskarżona jest Wójt Gminy B., postanowienie z dnia 27 listopada 2012 r. należało sprostować, poprzez wpisanie do jego sentencji prawidłowego oznaczenia organu, którego działalności skarga dotyczyła.
Z tych względów, na postawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 166 p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji niniejszego postanowienia.