Uzasadnienie
Rada Gminy K.Z., uchwałą z [...] czerwca 2019 r. (nr [...]), wydaną na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. - dalej w skrócie: k.p.a.), uznała za nieuzasadnioną skargę na działalność Wójta Gminy K.Z.
Pismem, które wpłynęło do Sądu [...] listopada 2019 r., S.G. złożył skargę na opisaną na wstępie uchwałę.
W odpowiedzi na skargę, strona przeciwna wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W sprawie należy wskazać, że skarga na działalność Wójta Gminy K. Z. została wniesiona i rozpoznana w trybie działu VIII k.p.a. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa, uchwały podjęte w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a., są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi.
Na czynność informującą o sposobie załatwienia sprawy skarga do sądu administracyjnego nie służy. Podobnie, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na uchwałę organu samorządowego podjętą w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. Uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji, gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 k.p.a., nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nieuzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby (por. postanowienie NSA z dnia 12.04.2001 r., I SA 2668/00, LEX 54426; postanowienie WSA w Białymstoku, II SA/Bk 276/05, ZNSA 2005/2-3/115).
Wobec powyższego skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.