Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. Wojewoda D. wniósł skargę na opisane w osnowie niniejszego postanowienia fragmenty uchwały Rady Gminy G. w przedmiocie określenia liczby punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem piwa), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, jak i w miejscu sprzedaży, zasad usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży napojów alkoholowych oraz wyznaczenia miejsc sprzedaży, podawania i spożywania napojów alkoholowych zawierających więcej niż 4,5% alkoholu podczas imprez na otwartym powietrzu.
W odpowiedzi na skargę Gmina G. wniosła o umorzenie postępowania i wskazała, że w dniu [...] grudnia 2013 r. Rada Gminy podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie zmiany zaskarżonej uchwały. Jednocześnie zwrócono uwagę na fakt, że zakwestionowany § 3 uchwały uchylony został w trybie art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody D. [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Do pisma dołączono odpis uchwały Nr [...].
Zarządzeniem Sądu z dnia [...] stycznia 2014 r. zobowiązano stronę skarżącą do oświadczenia, czy wobec podjęcia przez Radę Gminy G. uchwały Nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. w sprawie zmiany zaskarżonej uchwały, podtrzymuje wniesioną skargę.
W wykonaniu zobowiązania Sądu, pismem z dnia [...] lutego 2014 r., działając na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.") pełnomocnik Wojewody D. oświadczył, że cofa skargę. Wskazał, że Rada Gminy G. uchwałą z dnia [...] grudnia 2013 r. w sprawie zmiany uchwały nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. wyeliminowała z obrotu prawnego kwestionowane przez organ nadzoru zapisy, co czyni dalsze postępowanie bezprzedmiotowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, tym bardziej, że przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło ponowne rozpatrzenie sprawy przez Radę Gminy i w całości uwzględnienie zarzutów organu nadzoru. Wyeliminowanie przez organ gminy zakwestionowanych w skardze fragmentów zaskarżonej uchwały, spowodowało bowiem bezprzedmiotowość postępowania w zakresie rozpatrywania skargi.
W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.