Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. W. S. złożył skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. W dniu [...] r. skarżący wniósł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie żądania podniesiono, że wobec podniesionych w skardze zarzutów przeciwko wydanej zaskarżonej decyzji, charakteru sprawy oraz wysokości wymierzonej kary zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia dla skarżącego oraz jego rodziny niepowetowanej straty majątkowej. Dodatkowo, skarżący podniósł, że za zasadnością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, przemawia fakt, że blokada majątku uniemożliwi mu regulowanie swoich zobowiązań, w szczególności kosztów związanych z wynagrodzeniem dla pracowników, składek ubezpieczenia społecznego oraz zdrowia. Skarżący, zaznacza, że zaniechanie regulowania tych zobowiązań spowoduje dochodzenie ich przez wierzycieli, co może przyczynić się do bankructwa firmy skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), cytowanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu.
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
W nawiązaniu do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie.
Wskazać należy, że skarżący nie udokumentował w żaden sposób swojej aktualnej sytuacji majątkowej i ewentualnego wpływu na nią wykonania zaskarżonej decyzji.
Tymczasem, w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, niezbędne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. post. NSA z 30 listopada 2004 r. GZ 120/04, post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04).
Brak wykazania potencjalnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub wywołania trudnych do odwrócenia skutków – grożących skarżąćemuj w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, uniemożliwił pozytywne rozstrzygnięcie wniosku.
Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.