Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 sierpnia 2006 roku, I. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skargę na orzeczenie komisji lekarskiej Instytutu Medycyny Pracy A, nr [...] z dnia 12.09.2003. W uzasadnieniu wskazała, iż orzeczenie komisji jest dla niej krzywdzące, albowiem nie daje podstaw do stwierdzenia u niej występowania choroby zawodowej.
Na wezwanie Sądu, skarżąca wskazała, iż skarga dotyczy decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G., z dnia 12 września 2006 roku, numer [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość zaś sądów administracyjnych określa art. 3 wyżej powołanej ustawy. Wymienia on katalog działań administracji publicznej, które mogą stanowić przedmiot zaskarżenia do sądu.
Iwona Tadla wniosła skargę, określając jej przedmiot jako orzeczenie Komisji Lekarskiej Instytutu Medycyny Pracy A. Orzeczenia komisji lekarskich, nie znajdują się w katalogu przyczyn wymienionych we wspomnianym art. 3 p.p.s.a, a zatem skargę, jako nienależącą do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, należało odrzucić. I. T., na wezwanie Sądu wskazała co prawda, iż skarży decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G., jednakże z przedstawionych dokumentów jednoznacznie wynika, iż skarga została wniesiona w dniu 21 sierpnia 2006 roku, natomiast przedmiotowa decyzja wydana została dopiero w dniu 12 września 2002 roku, a zatem wbrew wyjaśnieniom skarżącej nie może dotyczyć wskazanej decyzji. Podkreślić przy tym należy, iż nawet w przypadku przyjęcia, iż skarga skierowana została na wspomnianą decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, podlegałaby ona także odrzuceniu przez Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. 52 § 1 p.p.s.a., albowiem, skargę do sadu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Z przedstawionej przez skarżącą decyzji wynika, iż została ona pouczona o prawie wniesienia odwołania od decyzji do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, jednakże z prawa tego I. T. nie skorzystała.
Wobec powyższych ustaleń, skargę należało odrzucić co znalazło swój wyraz w sentencji orzeczenia.