Uzasadnienie
Skarżący wniósł o ustanowienie radcy prawnego uzasadniając, że zamierza w niniejszej sprawie wnieść skargę kasacyjną. Wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest bezrobotny, a jego jedynym źródłem utrzymania jest kwota [..] zł, którą otrzymuje w formie pożyczki o swojej matki. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał dodatkowo, że wynajmuje mieszkanie o powierzchni [...] m2. Zwrócił też uwagę, że w sprawie Sąd przyznał mu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie Sądu skarżący wykazał, że nie możliwości opłacenia we własnym zakresie radcy prawnego. Na obecnym etapie postępowania ma to tym bardziej ważkie znaczenie, bowiem skargę kasacyjną może sporządzić tylko profesjonalny pełnomocnik.
Wskazać należy, że w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 21 listopada 2007 r. w istocie skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Okoliczności przedstawione w rozpoznawanym wniosku natomiast są tożsame ze stanem faktycznym, na podstawie którego powyższe orzeczenie zapadło. Zwrócić trzeba przy tym uwagę, że zarówno zwolnienie od kosztów sądowych, jak i ustanowienie radcy prawnego stanowi prawo pomocy w zakresie częściowym. W związku z tym, w obu przypadkach wnioskodawca winien wykazać tę samą przesłankę, to znaczy, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skoro zatem skarżący został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w oparciu o ten sam stan faktyczny, brak jest podstaw do wydania innego rozstrzygnięcia.
Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.